فروتن ، نفسش قانع ، خوراكش كم ، كارش آسان ، دينش حفظ شده ، شهوتش مرده و خشمش فرو خورده است . مردم به خيرش اميدوار ، و از شرّ و آزارش درامانند .
اگر در جمع غافلان و بىخبران باشد ، نامش در گروه ذاكران و يادآوران خدا ثبت مىگردد ، و اگر در جمع ذاكران باشد ، نامش در گروه بىخبران ثبت نمىگردد .
او از ستمكار خود در مىگذرد ، به آن كه محرومش ساخته ، مىبخشد ، به آن كه پيوند خويشاوندى را با او بريده ، مىپيوندد ، از سخن زشت دور ، گفتارش نرم ، بدىهاى او پنهان ، و كارهاى نيكش آشكار ، نيكىهاى او به همه روى آورده و شرّ و آزار او به كسى نمىرسد .
او در سختىها آرام ، در ناگوارىها بردبار و در خوشىها سپاسگزار است .
به آن كه دشمن دارد ستم روا ندارد ، و نسبت به آن كه دوستش دارد به گناه آلوده نگردد .
پيش از آن كه بر عليه او گواهى دهند به حق اعتراف مىكند ، و آنچه را به او سپردهاند ضايع نمىسازد ، و آنچه را به او تذكّر دادند ، فراموش نمىكند . مردم را با لقبهاى زشت نمىخواند ، به همسايگان آزار نمىرساند ، مردم را در مصيبتهايشان شماتت نمىكند و شاد نمىشود ، در كار باطل دخالت نمىكند ، و از محدودهء حق خارج نمىشود .
اگر ساكت است ، سكوت او اندوهگينش نمىسازد ، و اگر بخندد ، آواز
پرسشهاى مردم و پاسخهاى امير المومنين ( ع ) ( فارسى ) — صفحة 44
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص٤٤