قال : فصعق همّام صعقة كانت نفسه فيها .
فقال أمير المؤمنين عليه السلام : أما واللَّه ! لقد كنت أخافها عليه .
ثمّ قال : هكذا تصنع المواعظ البالغة بأهلها فقال له قائل : فما بالك أنت يا أمير المؤمنين ؟
فقال عليه السلام : ويحك إنّ لكلّ أجل وقتاً لا يعدوه وسبباً لا يتجاوزه فمهلًا لا تعد لمثلها ، فإنّما نفث الشيطان على لسانك « 1 » .
پرهيزكاران را براى من آن گونه وصف كن كه گويى آنان را با چشم مىنگرم .
131 - گفته شد : روزى يكى از ياران امير مؤمنان على عليه السلام به نام همّام - كه مرد عابدى بود - به حضرتش عرض كرد : اى اميرمؤمنان ! پرهيزكاران را براى من آن گونه وصف كن كه گويى آنان را با چشم مىنگرم .
امام عليه السلام در پاسخ او درنگى كرد و فرمود : اى همّام ! تقوا پيشه كن و نيكوكار باش كه خداوند با پرهيزكاران و نيكوكاران است .
همّام به اين سخن قانع نشد و اصرار ورزيد ، تا آن كه امام عليه السلام تصميم گرفت كه صفات پرهيزكاران را بيان فرمايد . پس خدا را سپاس و ثنا گفت ، و بر پيامبرش درود فرستاد ، آنگاه فرمود :
پس از ستايش پروردگار ! به راستى كه خداى سبحان پديدهها را در حالى آفريد كه از اطاعتشان بىنياز ، و از نافرمانى آنان در امان بود ، چرا
هامش
( 1 ) - نهج البلاغة : 2 / 160 ، بحار الأنوار : 64 / 315 الحديث 50 .