فقال أميرالمؤمنين عليه السلام : إنّ بني إسرائيل لم يعاقبوا و لم يمسخوا إلّا بعد ماسألوا الآيات والدلالات ، فقد حلّت عقوبة اللَّه بهم ، والآن حلّت لعنة اللَّه فيكم و عقوبته عليكم .
قال الأصبغ بن نباتة رضى الله عنه : إنّي أيقنت أنّ العقوبة حلّت بتكذيبهم الدلالات والمعجزات « 1 » .
اى اميرمؤمنان ! بخشى از معجزاتت را - كه خدا تو را بدان اختصاص داده - به ما بنمايان
159 - اصبغ بن نباته گويد : روزى من با مولايمان امير مؤمنان على عليه السلام بودم كه چند تن از اصحابش - از جمله ابوموسى اشعرى ، عبداللَّه بن مسعود ، انس بن مالك ، ابوهريره ، مغيرة بن شعبه ، حذيفة بن يمان و افراد ديگرى - وارد شدند و به حضرتش گفتند : اى امير مؤمنان ! بخشى از معجزاتت را - كه خداوند تو را بدان اختصاص داده - به ما بنمايان !
فرمود : شما را به اين مسايل چه كار ؟ و چرا از چيزى مىپرسيد كه بدان راضى نمىگرديد ؟ با اين كه خداوند متعال مىفرمايد : « به عزّت و جلال و برترى مقامم سوگند ! من كسى از آفريدگانم را جز با حجّت و برهان و علم و بيان عذاب نخواهم كرد ، چرا كه رحمت من ، بر خشمم پيشى گرفته است و رحمت را بر خودم لازم گردانيدهام . از اين رو من رحم كننده و مهربانم ، من دوست برترم ، من احسان كننده و منّان بزرگم و
هامش
( 1 ) - بحار الأنوار : 42 / 53 - 55 .