يا عَلِيُّ ! أَنْتَ مِنِّي وَ أَنَا مِنْكَ ؛ سِيطَ لَحْمُكَ بِلَحْمِي وَ دَمُكَ بِدَمِي ؛ وَ أَنْتَ السَّبَبُ فِيما بَيْنَ اللَّهِ وَ بَيْنَ خَلْقِه بَعْدِي ؛ فَمَنْ جَحَدَ وِلايَتَكَ قَطَعَ السَّبَبَ الَّذِي فِيما بَيْنَهُ وَ بَيْنَ اللَّهِ وَ كانَ ماضِياً فِي الدَّرَكاتِ .
يا عَلِيُّ ! ما عُرِفَ اللَّهُ إِلّا بِي ثُمَّ بِكَ . مَنْ جَحَدَ وِلايَتَكَ جَحَدَ اللَّهَ رُبُوبِيَّتَهُ .
يا عَلِيُّ ! أَنْتَ عَلَمُ اللَّهِ بَعْدِي الْأَكْبَرُ فِي الْأَرْضِ وَ أَنْتَ الرُّكْنُ الْأَكْبَرِ فِي الْقِيامَةِ ؛ فَمَنِ اسْتَظَلَّ بِفَيْئِكَ كانَ فائِزاً ، لِأَنَّ حِسابَ الْخَلائِقِ إِلَيْكَ وَ مآبُهُمْ إِلَيْكَ وَ الْمِيزانُ مِيزانُكَ وَ الصِّراطُ صِراطُكَ وَ الْمَوْقِفُ مَوْقِفُكَ وَ الْحِسابُ حِسابُكَ ؛ فَمَنْ رَكَنَ إِلَيْكَ نَجا وَ مَنْ خَالَفَكَ ، هَوى وَ هَلَكَ . اللَّهُمَّ اشْهَدْ . اللَّهُمَّ اشْهَدْ .
ثُمَّ نَزَلَ « 1 » .
برخى مؤمنان و منافقان از پيامبر صلى الله عليه و آله درباره نسب خود مىپرسند
ابان بن ابى عياش از سلمان ، ابوذر و مقداد روايت مىكند كه چند تن از منافقان گرد هم جمع شدند و ( با يكديگر چنين ) گفتند : محمد از بهشت و نعيمى كه خداوند در آن براى اوليايش و ( نيز ) اهل طاعتش آماده ساخته و نيز از آتش ( جهنم ) و توبيخ و خوارى اى كه خداوند براى دشمنانش و ( نيز ) اهل معصيتش آماده كرده است به خبر مىدهد ؛ ( حال ) اگر ( از او بخواهيم كه ) ما را از پدران و مادران و جايگاهمان در بهشت و آتش باخبر كند خواهيم دانست كه وضعيتمان در حال و آينده چگونه خواهد بود .
زمانى كه خبر اين ( گفتگو ) به رسول اللَّه صلى الله عليه و آله رسيد به بلال امر فرمود ( كه مردم را براى نماز در مسجد فرا بخواند ) ؛ او ندا در داد كه : جمع شويد ؛ مردم چنان اجتماع كردند كه مسجد پُر شد و اهل مسجد در فشار قرار گرفتند ؛ آن گاه رسول خدا صلى الله عليه و آله با
هامش
( 1 ) . بحار الأنوار ، ج 22 ، ص ص 148 ، 147 ، ح 141 ، عن كتاب سليم بن قيس .