حسين ، يكى پس از ديگرى امامان شما و جانشينان من بر شمايند كه نُهمينشان قائمشان است .
قائم امامانِ ( جانشين من ) ، آن ( / زمين ) را پر از قسط و عدل مىكند همانگونه كه پر از ظلم و جور شده است ؛ دوستشان نمىدارد مگر آن كه حلالزاده باشد و بديشان بغض نمىورزد مگر آن كه زنازاده باشد و با آنها دوستى نمىكند مگر مؤمن و با آنها دشمنى نمىكند مگر كافر ؛ هر كس درباره ( امامت ) يكى از ايشان نادانى كند ، نسبت به ( نبوت ) من نادانى كرده و هر كس نسبت به ( نبوت ) من نادانى كند درباره ( خداوندى ) خداوند عزوجل نادانى كرده است و هر كس ( امامت ) يكى از ايشان را انكار كند ، ( نبوت ) مرا انكار كرده و هر كس ( نبوت ) مرا انكار كند ، ( خداوندى ) خداوند عزوجل را انكار كرده است ؛ زيرا ، بيقين اطاعت از آنان و اطاعت از من ، اطاعت از خداوند است و سركشى در مقابل آنان ، سركشى در مقابل من و سركشى در مقابل من ، سركشى در مقابل خداوند عزوجل است .
اى ابن مسعود ! حذر كن از اين كه در سينه است نسبت بدانچه قضاوت كردم تنگى ( و مقاومت ) بيابى كه ( اگر چنين شود ) كافر مىگردى ؛ به عزّت پروردگارم سوگند كه من در باره على و امامانى كه از ميان فرزندان اويند نه متكلّفانه سخن مى گويم و نه از روى هواى نفس .
( ابن مسعود مىگويد : ) سپس رسول خدا صلى الله عليه و آله در حالى كه دستش را به سوى آسمان بلند كرده بود ( به در گاه خداوند ) عرضه داشت : بار خدايا ! با آن كس كه با جانشينان و امامان امّتم پس از من دوستى مىكند دوستى كن و با آن كس كه با ايشان دشمنى مىكند دشمنى كن و آن كس كه ياريشان مىكندرا يارى كن و آن كس كه آنان را تنها مىگذارد تنها بگذار و زمين را از قائمِ ايشان ( كه ) با حجت ( الهى خود قيام مىكند ) خالى مگذار ؛ ( قائمى ) كه آشكار باشد و يا بيمناك و غايب .
سپس حضرت صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : اى ابن مسعود ! در اين مقام برايتان چيزهايى را
پرسشهاى مردم و پاسخهاى رسول اكرم ( ص ) ( فارسى ) — صفحة 193
مساهمون: احمد قاضى زاهدى گلپايگانى
ص١٩٣