« وَ نَفْسٍ وَ ما سَوَّاها فَأَلْهَمَها فُجُورَها وَ تَقْواها
. « 1 »
سوگند به نفس و آن كس كه آن را درست كرد ، سپس پليدكارى و پرهيزگارىاش را به آن ، الهام كرد ! » .
هدف انبيا عليهم السلام ، پالوده ساختن فطرتهاست و آموزههاى دينى ، همگى در راه پاك نگه داشتن فطرت آدميان است و جانِ سالم ، بى ترديد ، راه خدا را برخواهد گُزيد .
اصطلاحشناسى امر به معروف و نهى از منكر
امر به معروف و نهى از منكر ، دو اصطلاح اسلامىِ همزاد با قرآن هستند و در انديشهء اسلامى ، انسانها ، نه تنها بايد خوب باشند ؛ بلكه وظيفه دارند كه ديگران را هم به نيكى ، دعوت كنند و از كارهاى ناپسند ، باز دارند .
ترويج امر به معروف و نهى از منكر ، بيدارباشِ فطرت است و از خُمود و پسْرفت آن ، جلوگيرى مىكند . قرآن مجيد ، مسلمانان را تنها به دليل بر پا داشتن « امر به معروف و نهى از منكر » ، بهترين امّتْ معرّفى مىكند :
« كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ تَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ
. « 2 »
شما ، بهترين امّتى هستيد كه براى مردم ، پديدار شدهايد : به كار پسنديده ، فرمان مىدهيد و از كار ناپسند ، باز مىداريد » .
اين سخن ، بدين معناست كه موضوع امر به معروف و نهى از منكر ، اساسىترين نقش را در امتياز يافتن امّت اسلامى از ساير امّتها دارد . بنا بر اين ، اصلىترين معيار شناخت جامعهء اسلامى از نظر قرآن ، حضور جدّى دو عنصر « امر به معروف » و « نهى از منكر » در جامعه است .
پيشتازان امر به معروف و نهى از منكر
در شمارى از روايات ، « امّت » در آيهء
« كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ »
به اهل بيت عليهم السلام تفسير شده
هامش
( 1 ) . سورهء شمس ، آيهء 7 - 8 .
( 2 ) . سورهء آل عمران ، آيهء 110 .