ديوان ، و اهل عيش و نوش دانستهاند كه به واسطهء نهى از منكر امام كاظم عليه السلام ، راه صحيح را يافت و در زمرهء مردان عابد ، قرار گرفت . سبب توبهء او ، بنا به روايتى ، چنين بوده است :
امام كاظم عليه السلام از درِ خانهء بِشر در بغداد مىگذشت . صداى لهو و لعب و موسيقى و نِى از خانهء او شنيده مىشد . كنيز وى از خانه بيرون آمد و خاكروبهاى را كه در دست داشت ، بيرون خانه ريخت . امام كاظم عليه السلام به وى فرمود : « صاحب اين خانه ، بنده است يا آزاد ؟ » .
گفت : آزاد است .
فرمود : « درست مىگويى . اگر بنده بود ، از مولاى خود مىترسيد » .
وقتى كنيز ، وارد خانه شد ، مولايش كه بر بساط شراب نشسته بود ، پرسيد : چرا دير كردى ؟
گفت : مردى با من ، چنين گفت .
بِشر ، با پاى برهنه ، از خانه بيرون آمد تا به امام كاظم عليه السلام رسيد و به دست ايشان ، توبه كرد و عذرخواهى نمود و از شرم رفتارش ، گريست . « 1 »
هامش
( 1 ) . الكُنى و الألقاب ، ج 2 ، ص 167 - 168 .