هُدى : هدايت ، راهنمايى . « 1 »
شرح
تفسير « اصْطِفاء »
واژهء « إصطفاء » ، در جملهء « إصطَفاكُم بِعِلْمِهِ » ، از ريشهء « صفو » ، به معناى اختيار كردن و برگزيدن است . « 2 » خداوند ، به شايستگىهاى اهل بيت عليهم السلام آگاه بوده و آنان را بر اساس عِلم خود ، برگزيده است . به سخن ديگر ، گزينش پيشوايان معصوم عليهم السلام ، اتّفاقى نبوده و خدا مىدانسته كه آن بزرگواران ، در سراسر عمر خود ، فرمانبر اويند و رِضاى حق را بر رضاى خود ، مقدّم مىدارند .
تفسير « ارْتِضاء »
واژهء « ارتضاء » ، در « ارْتِضاكُمْ لِغَيبِهِ » ، از ريشهء « رضى » به معناى خشنود شدن و پسنديدن است . همچنين به هر چيز پنهانى ، « غَيب » مىگويند . « 3 » خداوند ، اهل بيت عليهم السلام را براى آشنايى با مسائل غيبى خود پسنديد و آنان را براى دانستن رازهاى خود ، انتخاب كرد .
پديدهء غيب و انحصار علوم غيبى به خداوند ، از محكمات قرآنى است كه حتّى پيامبر صلى الله عليه و آله در زندگانىِ شخصى خود ، از آن بهره نمىگرفته است . در قرآن ، از زبان پيامبر صلى الله عليه و آله آمده است :
« وَ لَوْ كُنْتُ أَعْلَمُ الْغَيْبَ لَاسْتَكْثَرْتُ مِنَ الْخَيْرِ وَ ما مَسَّنِيَ السُّوءُ .
« 4 »
و اگر به غيب ، آگاه بودم ، هر آينه ، نيكىِ بسيار ، گِرد مىآوردم ، و هيچ بدى [ و گزندى ] به من نمىرسيد » .
هامش
( 1 ) . « هداه يهديه هداية إذا دلّه على الطريق » ( لسان العرب ، ج 15 ، ص 355 ) .
( 2 ) . لسان العرب ، ج 14 ، ص 463 .
( 3 ) . همان ، ج 1 ، ص 654 .
( 4 ) . سورهء اعراف ، آيهء 188 .