فصل دوازدهم : نمونههايى از سرودههاى قرن دوازدهم
12 / 1 اثر شيرازى « 1 »
نوبهارى كه بىخزان باشد * دولت صاحب الزمان باشد
چون مهِ چارده كه از سر شب * تا سحر پرتوش عيان باشد
نور آن ختمِ چارده معصوم * تا ابد خضرِ رهروان باشد
زندگانى ز سر گرفتنِ خَلق * يكى از معجزاتِ آن باشد
از نظرها چو آفتابِ مُنير * بس كه پيدا بوَد نهان باشد
اى خوش آن دم كه صبح ديدارش * عافيتبخشِ دوستان باشد
تا چو عقرب ز آفتِ شبگرد « 2 » * جان مظلوم در امان باشد
جان حاسد ز آمدآمدِ او * رفتهرفته ز تن روان باشد
غفلتِ ما نشان مَقدم اوست * خواب در صبحدم گران باشد
گرچه بىطاقتانِ شيدا را * منّت دردِ آن به جان باشد
هامش
( 1 ) . ميرزا شفيع ، متخلّص به « اثر » مشهور به « شفيعاى اعمى » معاصر شاه سلطان حسين صفوى است كه در حدود سال 1113 ق در لار در گذشت . اثر او ديوان اشعار است .
( 2 ) . شبگرد : شبرو ، دزد .