شوم چو خامه به اوصاف او زبانآور * به خونِ ديده كنم اين قصيده را تحرير
كه اى بهارِ ثناى تو گلفشانِ ضمير * ز قُدرت تو قوىپنجه بازوى تقدير
خداشناس گواهم بوَد در اين دعوى * كه نيست ذات تو را چون خدا شبيه و نظير
قضا ز خامهء حُكم تو سر نمىپيچد * كسى چگونه كند سرنوشت را تدبير ؟
« 1 »
11 / 11 نظيرى نيشابورى « 2 »
رخ در نقاب ، چون حسن عسكرى كشيد * قُطبيَّتش به قائم آل نبى رسيد
برزخ ، ميان كثرت و وحدت نموده شد * گرديد در برابر شِيثِ « 3 » نبى پديد
سر انتهاى دايره بر ابتدا نهاد * خور « 4 » زِاستوا فرو شد و از استوا دميد
هامش
( 1 ) . ديوان ناظم هروى : ص 449 ، دانشنامهء شعر مهدوى : ج 1 ص 162 .
( 2 ) . ميرزا محمّد حسين ، عارف و شاعر ، متخلّص به « نظيرى » ، در نيشابور متولّد شد . وى از شاعران بلندآوازهء قرن دهم و اوايل قرن يازدهم است . ديوان اشعار او كه انواع قالبهاى شعرى را شامل مىشود ، در هندوستان و ايران به چاپ رسيده است .
وى در احمدآباد گجرات درگذشت و در مسجدى كه خود ساخته بود ، به خاك سپرده شد ( آتشكدهء آذر : ج 2 ، ص 711 ، تاريخ ادبيات در ايران : ج 5 ص 897 ، تاريخ نظم و نثر : ص 429 ، مجمع الفصحا : ج 4 ص 101 ) .
( 3 ) . شِيْث : سومين پسر آدم و حوا كه به عقيدهء مسلمانان ، مقام نبوّت داشت .
( 4 ) . خور : خورشيد .