خود را و شما برادران خود را حاضر آوريم . آن گاه دعا و تضرّع كنيم و لعنت خدا را بر دروغگويان بفرستيم » .
حال اگر اين شيوه نيز پاسخگو نبود و معاندان ، لجاجت كردند و هيچ طريق منطقى و نرمى را نپذيرفتند ، نوبت به راههاى سخت ، مانند جنگ و الزام مىرسد .
خداوند متعال به پيامبرش دستور مىدهد :
« وَ قاتِلُوهُمْ حَتَّى لا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَ يَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ فَإِنِ انْتَهَوْا فَلا عُدْوانَ إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ .
« 1 »
با آنها بجنگيد تا ديگر ، فتنهاى نباشد و دين ، تنها دين خدا شود ؛ ولى اگر از آيين خويش دست برداشتند ، تجاوز جز بر ستمكاران ، روا نيست » .
جهاد براى رفع فتنه و ظلم است . اين حكم هم در زمان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مصداق داشت و هم در آينده ، مصداق خواهد داشت . در حديث ابو نصر به نقل از امام صادق عليه السلام سنّتهايى كه امام زمان عليه السلام از پيامبران دارد ، ذكر شده است . از جملهء اين سنّتها ، چيزى است كه از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به ايشان رسيده و آن ، شمشير است . « 2 »
اين ، كنايه از جهاد و مبارزهء مسلّحانه با ظالمان و محاربان است . همين مضمون به طرق ديگر ، هم از امام صادق عليه السلام و هم از پدر بزرگوارش نقل شده است . در حديث ديگرى از امام باقر عليه السلام شباهت امام عليه السلام با پنج پيامبر بزرگ ، بيان شده و در آن ، شباهت ايشان با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله قيام مسلّحانهء ايشان و كشتن دشمنان خدا و رسول ، ذكر شده است . « 3 » بنا بر اين ، در اصل شباهت امام عليه السلام با پيامبر صلى الله عليه و آله در قيام مسلّحانه ، ترديدى نيست و احاديث در اين زمينه ، متعدّد است .
امّا اين ، بدان معنا نيست كه هر مخالفى ، اعم از محارب و غير محارب ، بايد
هامش
( 1 ) . بقره : آيهء 193 .
( 2 ) . متن اين قسمت از حديث ، چنين است : « وَ سُنّة من محمّد صلى الله عليه و آله فى السيف يظهر به » ( إثبات الوصية : ص 267 ) .
( 3 ) . « وَ أَمَّا شَبَهُهُ مِن جَدِّهِ المُصطَفَى صلى الله عليه و آله فَخُرُوجُهُ بِالسَّيفِ وَ قَتلُهُ أَعدَاءَ اللَّهِ وَ أَعدَاءَ رَسُولِهِ صلى الله عليه و آله وَ الجَبَّارِينَ وَالطَّوَاغِيتَ وَ أَنَّهُ يُنصَرُ بِالسَّيفِ وَ الرُّعبِ » ( ر . ك : ص 46 ح 1664 ) .