اصلاح برخى عقايد باطل « 1 » و دست برداشتن از برخى اعمال ناشايست ، استقبال مىكند . « 2 »
همزمان با اين اصلاحات ، پيروان امام مهدى عليه السلام فرهنگ اسلامى و توحيدى را در همهء جهان ، تبليغ مىكنند و با جدال احسن ، بسيارى را از گمراهى و نادانى بيرون مىآورند و روز به روز ، از جمعيّت كفّار ، كاسته شده ، به جمع موحّدان ، افزوده مىگردد تا اين كه بنا بر مضمون بسيارى از احاديث ، ديگر در هيچ جاى زمين ، جز بانگ اذان و شهادت به وحدانيت خدا و رسالت پيامبر صلى الله عليه و آله به گوش نرسد .
اگر هم در گوشه و كنار زمين تا آن زمان كسانى بر طريقتهاى ديگر باشند ، با قدرت استدلالى امام عليه السلام و يارانش حقيقت را يافته ، به دين اسلام متمايل مىشوند .
اين كار ، اگر در نسل اوّل اتفاق نيفتند ، بىترديد در نسلهاى بعد كه تحت تعاليم حكومت جهانى امام مهدى عليه السلام قرار مىگيرند ، تحقّق خواهد يافت .
با توجّه به آنچه در متون دينى آمده است ، شايد بتوان گفت كه ميان امام زمان عليه السلام و بوداييان و هندوان و پيروان تائو و شينتو ، درگيرى و جنگى به وقوع نخواهد پيوست و آنان با ديدن شرايط حاكميت اسلام و پيشرفت آن و نيز روشنگرىهايى كه صورت مىگيرد ، به تدريج با حقيقت اسلام ، بيشتر آشنا مىشوند و كمكم به توحيد ، رو مىآورند . به هر حال ، مسلّم آن است كه در جامعهء مهدوى ، اثرى از شرك و مظاهر آن ، يعنى پرستش بتها و بتوارهها ديده نمىشود . اين موضوع در خود آن اديان نيز زمينه دارد ؛ زيرا اديان شرقى ، باوجود ظواهر نامناسب و
هامش
( 1 ) . مانند تثليث ، فرزندِ خدا دانستن مسيح عليه السلام ، عزير يا قومِ برتر دانستن بنى اسرائيل و . . . . اين موضوع ، مضمونتعدادى از احاديث اين باب است كه در آنها پرستش خدا و گسترش توحيد در سراسر زمين ، گوشزد شده است .
( 2 ) . مانند شرابخوارى ، خوردن گوشت خوك ، قداست دادن به صليب و . . . . اين موضوعات نيز مضمون تعدادى از احاديث باب است .