مؤمنان عليه السلام را مىآورد كه اين وضع تا جامعهء مهدوى ادامه خواهد داشت تا اين كه در آن زمانِ جهالت و ديوانگى ، خداوند ، مردى را بر مىانگيزانَد و با فرشتگان و آيات الهى يارىاش مىكند . تنها در اين زمان است كه اسلام ، پيروز مىشود و همهء اهل زمين با رغبت يا با اكراه ، به دين حق در مىآيند و كافرى نمىماند ، جز اين كه ايمان مىآورد و . . . . « 1 »
در حديث پيشگفته نقل شده از مُفضّل ، امام صادق عليه السلام با تعبير « لَيُرفَعُ عَنِ المِلَلِ وَ الْأَدْيَانِ الاختِلافُ وَ يَكُونُ الدِّينُ كُلُّهُ وَاحِداً » به بر طرف شدن اختلافات و وحدت يافتن دين ، اشاره مىشود . « 2 »
از مجموع اين احاديث ، چنين بر مىآيد كه در حكومت مهدوى ، اسلام ، دين حاكم و مسلّط در تمام دنيا شده ، به چشم مىآيد و نداى آن ، صبح و شام به گوش همه مىرسد و مردم به اين دين مىگِروند . همچنين نفى شرك و كفر نيز از آنها قابل استنباط است .
2 . تفاوت سيرهء امام زمان با سيرهء پيامبر
در مجموعهء احاديثى كه از سيرهء امام زمان عليه السلام ياد كردهاند ، مواردى هست كه بر سختگيرى ايشان و تفاوت سيرهء امام با سيرهء اجداد بزرگوارش دلالت دارد .
گزارشهايى كه از سيرهء پيامبر صلى الله عليه و آله و امير مؤمنان عليه السلام در جنگ به ما رسيده ، حاكى از آن است كه آن بزرگواران تا جايى كه مىشده ، سعى مىكردهاند با عفو و اغماض ، برخورد كنند و كمتر به جنگ و خونريزى مىپرداختند ؛ امّا همانطور كه ميان عوام شهرت دارد ، در برخى احاديث مىخوانيم كه امام زمان عليه السلام سيرهاى متفاوت دارد و جنگ و خونريزى به راه مىاندازد .
هامش
( 1 ) . الاحتجاج : ج 2 ص 291 .
( 2 ) . مختصر البصائر : ص 436 .