محلّ خروج او را نيز حمص ، وادى يابس ، ايلياء ( بيت المقدس ) ، اندرا و روم نوشتهاند . « 1 » مدّت حكومت سفيانى نيز در بيشتر روايات ، نُه ماه دانسته شده است . « 2 » گزارشهايى نيز زمان حكومت او را سه سال و نيم « 3 » يا به اندازهء دورهء باردارى شتر « 4 » برشمردهاند .
9 - 1 - 3 . خروج سفيانىهاى گوناگون
باور عمومى كهن در بارهء خروج سفيانى سبب شد كه در طول تاريخ ، افرادى از بنى اميّه كه خروج كرده و در صدد در دست گرفتن قدرت بودهاند ، به عنوان سفيانى ، شناخته شوند . زياد بن عبد اللَّه بن يزيد بن معاويه در سالهاى آغازين سدهء دوم هجرى ، « 5 » على بن عبد اللَّه بن خالد بن يزيد بن معاويه در سال 195 هجرى ( در زمان امام رضا عليه السلام ) ، « 6 » و ابو حرب يمانى مبرقع « 7 » در دورهء معتصم عبّاسى ، از جمله سفيانىهايى هستند كه با هدف به دست گرفتن قدرت ، خروج كردهاند و عليه شاخهء مروانى بنى اميّه و يا خلافت بنى عبّاس شوريدهاند . اگرچه سفيانى ، فردى خوشنام نيست ، ولى قدرتيابى و تسلّط مقتدرانهء او بر شام و حتّى مناطق حجاز ، مورد توجّه مردم بوده است .
شهرت يافتن اين افراد به سفيانى ، نشان از عمق وجود جريان سفيانى در فرهنگ عمومى مسلمانان دارد .
برخى از مورّخان ، احاديث مرتبط با سفيانى را ساخته و پرداختهء اين گروه
هامش
( 1 ) . الفتن : ص 197 و 193 و 188 ، الغيبة ، طوسى : ص 463 .
( 2 ) . الغيبة ، طوسى : ص 449 ، الفتن : ص 188 و 465 .
( 3 ) . الفتن : ص 188 .
( 4 ) . الغيبة ، طوسى : ص 450 .
( 5 ) . انساب الاشراف : ص 9 ح 157 و 203 و 222 ، تاريخ الطبرى : ج 7 ص 243 - 263 .
( 6 ) . تاريخ دمشق : ج 43 ص 24 ، سير اعلام النبلاء : ج 9 ص 284 .
( 7 ) . تاريخ الطبرى : ج 9 ص 116 و 118 ، تاريخ اليعقوبى : ج 2 ص 442 .