چندانى براى آن موجود نيست .
در اين جا به بررسى اين چند علامت خواهيم پرداخت .
9 - 1 . شورش سفيانى
اين عنوان ، مربوط به مشهورترين نشانههاى ظهور است كه به طور گسترده در منابع قديم و جديد ، بيان شده است . اين احاديث در مصادر شيعه و اهل سنّت تقريباً يكسان آمده و اين گونه نيست كه به فرقهء خاصّى اختصاص داشته باشد . از منابع شيعه ، نعمانى يك باب از كتاب الغيبة را به احاديث سفيانى اختصاص داده و در آن ، هجده حديث گزارش كرده است ؛ امّا نعيم بن حمّاد در كتاب الفتن ، بيش از ده باب را به سفيانى و جنگهاى او اختصاص داده و در آن ، حدود 120 خبر نقل مىكند . در منابع متأخّر ، از جمله بحار الأنوار ، حجم احاديث مربوط به سفيانى ، بسيار بيشتر از آن است كه گفته شد . كثرت اين احاديث و صحّت و اعتبار سند يا مضمون برخى از آنها علامت بودن سفيانى براى ظهور را اثبات مىكند .
توجّه بدين نكته ، شايسته است كه احاديث مرتبط با سفيانى ، تنوّع دارند و متون مفصّل به بيان جزئياتى پرداختهاند كه گاه با هم معارض هستند ؛ ولى مجموعهء اين متون و قدر مشترك آنها ، اين اطمينان را پديد مىآورند كه اصل حركت سفيانى و مقابلهء او با سپاه امام مهدى عليه السلام پذيرفته و ثابت است .
دلايل اثبات كنندهء اين علامت ، عبارت اند از :
يك . روايات صحيح و معتبر شيعه و سنّى .
دو . كثرت روايات موجود در منابع كهن شيعه و سنّى .
سه . اشتراك متون حديثى شيعه و سنّى در اين باره .
چهار . فرهنگ مردمىِ حاكم بر جامعه كه از حديث و تواريخ كهن برگرفته شده است .