نشانهاى از نشانههاى خدا پديدار شود » .
گفته شد : آن چيست ، اى امير مؤمنان ؟
فرمود : « زلزلهاى در شام كه بيش از صد هزار تن در آن هلاك مىشوند و خداوند ، آن را رحمت مؤمنان و عذاب كافران ، قرار مىدهد و چون چنين شد ، به افراد [ سوار بر ] مركبهاى دُم ( / گوش ) بريده ، بنگريد و نيز پرچمهاى زردرنگ كه از سمت مغرب پيش مىآيند تا در شام فرود آيند و اين به هنگام بىتابى بزرگ ، و مرگ سرخ است و چون چنين شد ، به فرو رفتن روستايى در دمشق به نام حَرَستا « 1 » بنگريد كه چون چنين شود ، فرزند [ هندِ ] جگرخوار از وادى يابس ( بيابان خشك ) خروج مىكند تا بر منبر دمشق قرار گيرد و چون چنين شود ، خروج مهدى را انتظار بريد » . « 2 »
1371 . كفاية الأثر - با سندش به نقل از علقمة بن قيس - : امير مؤمنان عليه السلام بر منبر كوفه ، سخنرانى مشهور به مرواريد را ايراد كرد و در پايان آن ، چنين فرمود : « هان ! بىگمان ، من به زودى ، بار سفر مىبندم و رهسپار جهان غيب مىشوم . فتنهء اموى و نيز پادشاهى به گونهء پادشاهان ايران را چشم به راه باشيد و نيز ميراندن آنچه را خداوند ، زنده داشته و زنده كردن آنچه را خداوند ، ميرانده است . براى عبادت ، به كنج
هامش
( 1 ) . حَرَستا ، آبادى بزرگ و سرسبزى در راه دمشق به حمص و حدود يك فرسخى دمشق است .
( 2 ) . الغيبة ، نعمانى : ص 305 ح 16 ، الغيبة ، طوسى : ص 461 ح 476 ، الخرائج و الجرائح : ج 3 ص 1151 ، بحار الأنوار : ج 52 ص 253 ح 144 .