براى آن تصوير كردهاند ، چندان كه شخص منتظر را از « اولياء اللَّه » شمرده « 1 » و او را از برترين مردمان دانستهاند « 2 » كه مخلص حقيقى « 3 » است و همانند كسىاست كه همراه پيامبر صلى الله عليه و آله نبرد كرده « 4 » و يا در جنگ دشوار بدر ، همراه ايشان بوده است ، « 5 » يا همچون كسى است كه در خيمهء قائم عليه السلام حضور دارد « 6 » و همراه ايشان نبرد مىكند « 7 » و حتّى همانند كسى كه در ركاب پيامبر صلى الله عليه و آله به شهادت رسيده است . « 8 »
روشن است كه اين ويژگىها و توصيفات ، شايستهء انسانهاى خاصّى است كه از مراحل عادى و معمولى مردمان ، عبور كردهاند و در افقى متعالى ، سِير مىكنند .
نمىتوان اين امتيازات و الا را در مورد اشخاصى تصوّر كرد كه اگر چه از وضعيت فعلى رضايت ندارند و به آيندهاى بهتر در سايهء حكومت عدلگستر جهانى امام مهدى عليه السلام اميد دارند ، ولى هيچ تلاش و كوششى در مسير رسيدن به آن مدينهء فاضله انجام نمىدهند .
براى تبيين بهتر احاديثِ ياد شده ، مىگوييم : انتظار فرج ، دو ركن اساسى دارد :
الف - نارضايتى از وضعيت موجود ؛
ب - اميد به گشايش در زمان آينده .
چگونگى تعامل با اين دو عنصر سلبى و ايجابى ، چهرههاى متفاوت انتظار را پديد مىآورد :
1 . انتظار غير مسئولانه : در اين حالت ، شخص منتظر اگر چه به وضعيت موجود ،
هامش
( 1 ) . ر . ك : ص 343 ( فصل يكم / از اولياى الهى ) .
( 2 ) . ر . ك : ص 359 ( فصل يكم / برتر از افراد هر زمان ) .
( 3 ) . ر . ك : ص 344 ح 935 و ص 366 ح 957 .
( 4 ) . ر . ك : ص 345 ( فصل يكم / به سان پيكارگر پيش روى پيامبر خدا ) .
( 5 ) . ر . ك : ص 356 ح 945 .
( 6 ) . ر . ك : ص 355 ( مانند كسى كه در خيمه قائم باشد ) .
( 7 ) . ر . ك : ص 351 ( مانند جنگجوى سپاه قائم ) .
( 8 ) . ر . ك : ص 349 ( مانند شهيد در ركاب پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ) .