توقيع لعن و برائت مختص به او ، اكنون در اختيار ما نيست ؛ ولى در توقيع صادر شده براى شلمغانى به اين ماجرا اشاره شده است :
أعلِمهُم - تَوَلّاكُمُ اللَّهُ - أنَّنا فِي التَّوَقّي وَالمُحاذَرَةِ مِنهُ عَلى مِثلِ ما كُنّا عَلَيهِ مِمَّن تَقَدَّمَهُ مِن نُظَرائِهِ ، مِنَ : الشَّريعِيِّ ، وَالنُّمَيرِيِّ ، وَالهِلالِيِّ ، وَالبِلالِيِّ وغَيرِهِم . « 1 »
خداوند ، سرپرستىتان را به عهده گيرد ! به آنان اعلام كن كه ما از او در حذر و مراقبت هستيم ، همان گونه كه از مدّعيان دروغين پيشين همانند او ، همچون شريعى ، نميرى ، هلالى و بلالى و جز ايشان ، در حذر بوديم .
اين متن نشاندهندهء آن است كه كفر و الحاد شريعى و برائت امام عليه السلام از وى ، چنان شهره بوده كه شلمغانى به او مانند گشته است .
برخى گفتهاند : پيروان او گروهى با نام شريعيه هستند ؛ « 2 » امّا در بارهء اين گروه ، اطّلاعات روشنى در اختيار ما نيست .
گفتنى است : برخى از محقّقان ، محمّد بن موسى سريعى يا شريقى را با فرد موسوم به « شريعى » متّحد دانستهاند . « 3 »
محمّد بن موسى ، از اصحاب امام عسكرى عليه السلام بوده و با اوصاف غالى و ملعون از او ياد شده است . ملعون شمرده شدن هر دو نام ، قرينهاى بر اتّحاد اين دو است ، همچنان كه شباهت نوشتارى سريعى و شريعى ، احتمال تصحيف در نگارش نام او را تقويت مىكند . تنها نكتهء مخالف با اين نظريه ، سخن تلّعُكبَرى است كه در بارهء شريعى نوشته است : « أظن إسمه حسن » . « 4 » بديهى است كه اگر نام او « حسن » باشد ، نمىتواند با محمّد بن موسى متّحد باشد . البته تلّعكبرى نيز بدين نظر ، اعتماد تام نداشته و تنها گمان خويش را با لفظ « أظنُّ » ابراز نموده است .
هامش
( 1 ) . ر . ك : ص 160 ح 670 .
( 2 ) . دراسات فى علم الدراية : ص 149 .
( 3 ) . معجم رجال الحديث : ج 18 ص 301 .
( 4 ) . همانجا .