مهدى در نخستين روز قرن پانزدهم به ذهن جُهَيمان و محمّد بن عبد اللَّه افتاد .
در آخرين حج - كه اين ماجرا در دنبالهء آن رخ داد - ، طبق گفتهء البانى به گونهاى گذشت كه مرتّب از احاديث ظهور مهدى از او سؤال مىشد . به او گفته بودند كه محمّد بن عبد اللَّه قحطانى ، ظهور خواهد كرد ؛ امّا البانى مىگفت كه مهدى از شام مىآيد ، نه حجاز . اينها مطالبى است كه البانى در مجلّد سوم سيرهء ذاتيّه - كه شرح حال خودنوشت اوست - بيان كرده است .
جُهَيمان در 25 ذى حجّه سال 1399 ق در طائف با همراهانش اجتماع كرد و به عنوان مهدى با محمّد بن عبد اللَّه قحطانى - كه شوهرخواهرش بود - بيعت نمود .
اين جماعت ، نخستين روز سال جديد يعنى اوّل محرّم 1400 ق با سلاح در مقابل كعبه ظاهر شدند . صبحگاه روز سهشنبه اوّل محرّم بود كه اين 250 نفر مسلّح ، اعلان مهدويت كردند . همان موقع ، هيئت كبار علما بيانيّه داد و آنان را منحرف اعلام كرد . بن باز هم فتوايى عليه آنان داد . حكومت ، بعد از دو هفته در سوم دسامبر 1979 م توانست مسجد را تصرّف كند .
مدّعى مهدويت روز چهارم كشته شد و جمعاً 177 نفر از پيروان مهدى كشته شدند . بقيّه هم از جمله جُهَيمان دستگير شدند . در نهم نوامبر سال 1980 م بود كه 63 نفر اعدام شدند . يكى از آنان جُهَيمان بود . دهها مرد و دوازده زن نيز به زندان محكوم گشتند .
4 / 2 مدّعيان دروغين وكالت
آرمانها و آموزههاى اصيل و مقدّس ، گاه دستاويز كسانى مىشود كه در پى دستيابى به مقام و موقعيت اجتماعى يا امكانات مالى و سياسى ، از گرايش و اشتياق تودههاى باورمند ، سوء استفاده مىكنند و جامهاى نيكو بر درون نازيباى خود