داده است كه علاوه بر قربانى براى منوبٌعنه - كه لزوم آن امرى آشكار بوده - ، يك قربانى نيز بر عهدهء نايب است و امام عليه السلام با نفى آن ، نشان داده كه همان يك قربانى كه از سوى منوبٌ عنه صورت مىگيرد ، كافى از هر دو نفر كافى است . « 1 »
47 . احرام در پارچهء خَز ( ح 691 / 10 )
جواز احرام مرد در كسا و پارچهء تهيّه شده يا بافته شده از خز كه در اين توقيع معتبر آمده ، در حديث صحيح ديگرى نيز كه كلينى و صدوق هر دو روايت كردهاند ، به نقل از عبد الرحمان بن حجّاج از امام كاظم عليه السلام يا امام رضا عليه السلام آمده است . « 2 » شيخ صدوق نيز دو روايت حلبى و سماعه از امام صادق عليه السلام را در بارهء جواز آن براى زنان ، نيز نقل كرده است . « 3 » شيخ حرّ عاملى نيز بابى را به آن اختصاص داده است . « 4 » محدّث بَحرانى به استناد اين توقيع و روايت عبد الرحمان به جواز احرام در لباس خز ، تصريح كرده است . « 5 » منشأ پرسش نيز ظاهراً همان شبههء استفاده از اجزاى حيوان حرامگوشت است كه پيشتر گذشت .
48 . نماز در سرپايى و كفش بدبو ( ح 691 / 11 و 14 )
آن گونه كه از برخى فقها ، مانند سيّد جواد عاملى و بويژه آقا رضا همدانى بر مىآيد ، احتمالًا منشأ سؤال ، شباهت سرپايى با كفشهايى است كه تنها روى پا را مىپوشانده و ساق نداشتهاند و گروهى ، قائل به حُرمت يا كراهت آن در نماز شدهاند . « 6 » به هر حال ، فقهاى چندى در برابر منع كسانى از پوشيدن كفشى كه تنها روى پا را مىپوشاند و ساق ندارد ، و براى اثبات جواز آن ، از جمله به اين توقيع ،
هامش
( 1 ) . كتاب الحجّ ، محقّق داماد : ج 3 ص 159 - 160 .
( 2 ) . الكافى : ج 4 ص 341 ، كتاب من لا يحضره الفقيه : ج 2 ص 341 .
( 3 ) . كتاب من لا يحضره الفقيه : ج 2 ص 344 - 345 .
( 4 ) . وسائل الشيعة : ج 12 ص 364 - 366 .
( 5 ) . الحدائق الناضرة : ج 15 ص 115 - 116 .
( 6 ) . مفتاح الكرامة : ج 6 ص 70 - 75 ، مصباح الفقيه : ج 10 ص 369 .