استدلال شمرده است . « 1 »
19 . عدّهء زن در عقد موقّت ( ح 690 / 5 )
در بارهء مدّت عدّهء زن در عقد موقّت ، احاديث ، چند گونهاند : دو حيض ، يك حيض ، يك حيض و يك طُهر كامل ، و يك حيض و نيم . شيخ محمّدحسن نجفى ، اين بخش از توقيع را شاهد احاديثِ دو حيض گرفته است . « 2 » استاد ما آية اللَّه شبيرى زنجانى ، معناى حديث را شرط بودن يك حيض كامل شمرده است ، با اين توضيح كه چون حيض اوّل ناقص بوده ، امام عليه السلام فرموده است كه يك طُهر كامل ، فاصله شود و بعد حيض دوم ، كامل گردد . « 3 »
20 . گواهى دادن مبتلايان به پيسى و جذام و فلج ( ح 690 / 6 )
همان گونه كه در سؤال اين بخش از توقيع نيز اشاره شده ، برخى احاديث از امامت مبتلايان به پيسى و جذام و افراد فلج ، باز داشتهاند ؛ « 4 » امّا فقهاى ما اين احاديث را با توجّه به احاديث ديگرى كه بر جواز دلالت مىكنند ، بيشتر حمل بر كراهت كردهاند . « 5 » اين بخش از توقيع ، هر چند در منابع حديثى فقهى ، مانند وسائل الشيعة و هداية الامّة و جامع أحاديث الشيعة آمده است ، « 6 » امّا كسى از فقها را سراغ نداريم كه از شهادت اين افراد ، منع كرده باشد . برخى نيز با ذكر اين توقيع ، به همين نكته اشاره كردهاند . « 7 » علّت اين كه چرا در سخن ساير فقها به اين بخش از توقيع ، اشارهاى نشده و به آن نپرداختهاند ، روشن نيست .
هامش
( 1 ) . موسوعة الإمام الخوئى : ج 19 ص 130 .
( 2 ) . جواهر الكلام : ج 30 ص 199 .
( 3 ) . كتاب النكاح : ج 20 ص 6306 .
( 4 ) . ر . ك : وسائل الشيعة : ج 8 ص 323 - 325 .
( 5 ) . ر . ك : جواهر الكلام : ج 13 ص 381 - 383 .
( 6 ) . وسائل الشيعة : ج 27 ص 379 ، هداية الامّة : ج 8 ص 437 ، جامع أحاديث الشيعة : ج 30 ص 424 .
( 7 ) . ر . ك : مدارك العروة : ج 17 ص 227 .