ابراهيم نخعى ، انس بن مالك ، شعبى و خالد حذاء پرداخته است . « 1 » نيز در ادامه به ذكر اسامى كسانى كه متّهم به داشتن اعتقادات قدرى و ارجاء هستند ، پرداخته است . « 2 » كتاب الصراط المستقيم ، افزون بر آن كه يك متن كلامى است و به دفاع از مبانى تشيّع پرداخته ، از دو جهت ديگر نيز داراى اهمّيت است . نخست آن كه با توجّه به اين كه برخى از مصادر مورد استفادهء نويسنده ، اكنون در دسترس نيستند ، احاديث و مطالب آنها از طريق اين كتاب براى ما باقى مانده است .
دوم آن كه بياضى ، در مقام دفاع از عقايد شيعى ، به نقد و بررسى احاديث و راويان اهل سنّت پرداخته ، كه از اين نظر نيز كتاب وى ، قابل توجّه است .
گفتنى است كه بياضى ، رسالهاى دارد به نام « الباب المفتوح إلى ما قيل فى النفس والروح » ، كه علّامهء مجلسى ، متن آن را در بحار الأنوار ، آورده است . « 3 » اين كتاب ، حديثى نيست .
3 . إلزام النواصب بإمامة على بن أبى طالب عليه السلام « 4 »
اين كتاب كه با انتساب ظاهرى به شيخ مفلح بن حسين ( / حسن ) بن راشد ( / رشيد ) بحرانى ، از دانشمندان قرن نهم هجرى ، منتشر شده ، در منابع كتابشناسى به چندين نفر نسبت داده شده است .
در أمل الآمل ، دربارهء نويسندهء آن ، اظهار بىاطّلاعى شده است . « 5 » برخى آن را
هامش
( 1 ) . ر . ك : همان ، ج 3 ، ص 241 - 254 .
( 2 ) . ر . ك : همان ، ص 254 - 256 .
( 3 ) . بحار الأنوار ، ج 61 ، ص 91 .
( 4 ) . الذريعة ، ج 2 ، ص 289 ( ش 1170 ) .
( 5 ) . أمل الآمل ، ج 2 ، ص 364 .