نكات دستورى و توضيح واژگان
بقى هنا امور : مشار اليه « هنا » مبحث مفهوم شرط مىباشد .
الاوّل انّ المفهوم هو الخ : كلمهء « الاوّل » مبتدا و عبارت « انّ » با اسم و خبرش تأويل به مفرد رفته و خبر بوده و ضمير « هو » به مفهوم برمىگردد .
المعلّق على الشّرط : كلمهء « المعلّق » صفت براى « سنخ الحكم » مىباشد .
عند انتفائه لا انتفاء شخصه : كلمه « عند » ظرف و متعلّق به « انتفاء » بوده و اضافه شده به « انتفائه » كه ضمير در آن به شرط و ضمير در « شخصه » به حكم برگشته و كلمهء « انتفاء » عطف به « انتفاء » در « انتفاء سنخ الخ » مىباشد . يعنى « لا انّ المفهوم هو انتفاء شخص الحكم المعلّق على الشّرط عند انتفائه » .
ضرورة انتفائه عقلا بانتفاء موضوعه : ضمير در « انتفائه » و « موضوعه » به « شخصه » شخص حكم برمىگردد .
و لو ببعض قيوده : يعنى « و لو كان انتفاء موضوعه ببعض قيوده » و ضمير در « قيوده » به موضوع برمىگردد .
و لا يتمشّى الكلام : يعنى « لا يجرى النّزاع » .
او ليس لها مفهوم : ضمير در « لها » به قضيّهء شرطيّه برمىگردد .
الّا فى مقام كان هناك ثبوت الخ : مشار اليه « كان » مقام بوده و كلمه « ثبوت » اسم براى « كان » و اضافه به بعدش شده و كلمه « ممكنا » خبر براى « كان » مىباشد .
و انتفائه عند انتفاء الشّرط : كلمه « انتفائه » عطف بر « ثبوت » بوده و ضمير در آن به سنخ حكم برمىگردد .
و انّما وقع النّزاع فى انّ لها الخ : كلمه « واو » حاليه بوده و ضمير در « لها » به قضيّهء شرطيّه برمىگردد .
او لا يكون لها دلالة : ضمير در « لها » به قضيّهء شرطيّه برمىگردد .