« مهم » به مقصودين به افهام برمىگردد .
و لو سلّم : ضمير نايب فاعلى در « سلّم » به اختصاص حجّيّت ظواهر به مقصودين به افهام برمىگردد .
و لو سلّم : ضمير نايب فاعلى در « سلّم » به اختصاص حجّيّت ظواهر به مقصودين به افهام برمىگردد .
بكونهم مقصودين بذلك : ضمير در « بكونهم » به مشافهين برگشته و مشاراليه « ذلك » افهام مىباشد .
انّ النّاس كلّهم : ضمير در « كلّهم » به ناس برمىگردد .
يكونون كذلك : ضمير در « يكونون » به ناس برگشته و مشاراليه « كذلك » مقصود به افهام مىباشد .
و ان لم يعمّهم الخطاب : ضمير مفعولى در « يعمّهم » به ناس برمىگردد .
كما يومي اليه : ضمير در « اليه » به مقصود به افهام بودن همهء مردم برمىگردد .
الثّانية صحّة الخ : يعنى « الثّمرة الثّانية صحّة الخ » .
على التّعميم : مقصود از « التّعميم » تعميم داشتن خطابات براى معدومين مىباشد .
لمن وجد و بلغ من المعدومين : ضمير نايب فاعلى در « وجد » و ضمير فاعلى در « بلغ » به « من » برگشته و كلمهء « من المعدومين » بيان براى موصول مىباشد .
و ان لم يكن متّحدا : ضمير در « لم يكن » به معدوم برمىگردد .
و عدم صحّته على عدمه : ضمير در « صحّته » به تمسّك به اطلاقات خطابهاى قرآنى و در « عدمه » به تعميم خطابات برگشته و عبارت « عدم » عطف به « صحّة التّمسك » مىباشد . يعنى « الثّانية صحّة التّمسك الخ و عدم صحّة التّمسّك الخ » .
لعدم كونها : ضمير در « كونها » به خطابات قرآنى برمىگردد .
حينئذ : يعنى « حين اذ قلنا بعدم تعميم الخطابات للمعدومين » .
اثبات اتّحاده معهم : ضمير « اتّحاده » به معدوم و در « معهم » به مشافهين برمىگردد .
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 387
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٣٨٧