« كذلك » قبل از ميقات و در سفر مىباشد .
انّه لا مجال الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن مىباشد .
فيما شكّ من غير جهة تخصيصها : ضمير در « تخصيصها » به عمومات متكفّلهء احكام عناوين ثانويه برمىگردد .
اذا اخذ فى موضوعاتها : ضمير در « موضوعاتها » به احكام عناوين ثانويه برمىگردد .
احد الاحكام . . . بعناوينها الاوّليّة : كلمهء « احد » نايب فاعل براى « اخذ » بوده و اضافه به بعدش شده و ضمير در « بعناوينها » به افعال برگشته و كلمهء « الأوليّة » صفت براى « عناوينها » مىباشد .
كما هو الحال . . . و شبهه : ضمير « هو » به اخذ عناوين اوّليّه در موضوع و در « شبهه » به نذر برمىگردد .
ضرورة انّه معه : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و ضمير در « معه » به اخذ يكى از احكام اوّليّه در عناوين ثانويه برمىگردد .
او حلّيّته جواز التّمسّك الخ : ضمير در « حلّيّته » به شىء برگشته و كلمهء « جواز » مفعول براى « يتوهّم » بوده و اضافه به بعدش شده است .
فى رجحانه او حلّيّته : ضمير در « رجحانه » و « حلّيّته » به شىء برمىگردد .
بالتّمسّك به فى جوازه : ضمير در « به » به عموم احكام ثانويّه و در « جوازه » به شىء برمىگردد .
بعد احراز التّمكّن منه و القدرة عليه : ضمير در « منه » و « عليه » به احكام ثانويّه برمىگردد .
فيما لم يؤخذ فى موضوعاتها . . . فى جوازه الخ : ضمير در « موضوعاتها » به عناوين احكام ثانويّه و در « جوازه » به موضوع حكم ثانوى برمىگردد .
بعموم دليلها فى الحكم بجوازها : ضمير در « دليلها » به احكام ثانويّه و در « بجوازها » به
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 319
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٣١٩