دلالت كردن نكره بر خصوص افراد مقصود بوده برگشته و ضمير در « دلالتها » به نكرهء مقيّده و ضمير در « عليه » به عموم برمىگردد .
فانّها بالاضافة : ضمير در « فانّها » به دلالت بر عموم برمىگردد .
افراد ما يراد منها : ضمير نايب فاعلى در « يراد » به ماء موصوله به معناى معنا و ضمير در « منها » به نكرهء مقيّده برمىگردد .
لا الافراد الّتي تصلح لانطباقها عليها : يعنى « لا انّها بالإضافة الى الافراد الّتي الخ » ضمير در « تصلح » و ضمير در « عليها » به افراد و ضمير در « انطباقها » به طبيعت مرسله برمىگردد .
كون عمومه : ضمير در « عمومه » به لفظ كلّ برگشته و كلمهء « كون » مفعول براى « لا ينافى » مىباشد .
بحسب ما يراد من مدخوله : ضمير نايب فاعلى در « يراد » به ماء موصوله به معناى معنا و ضمير در « مدخوله » به لفظ كلّ برمىگردد .
و لذا : مشار اليه « اذا » منافات نداشتن ارادهء معناى مدخول كلّ با وضعش براى عموم مىباشد .
لا ينافيه تقييد المدخول : ضمير مفعولى در « لا ينافيه » به عموم لفظ كلّ برگشته و مقصود از « المدخول » مدخول لفظ كلّ مىباشد .
نعم لا يبعد ان يكون ظاهرا عند اطلاقها : ضمير در « يكون » به لفظ كلّ و ضمير در « اطلاقها » به « مدخوله » مدخول كلّ برگشته و تأنيث آن به واسطهء مضاف اليه « مدخوله » يعنى لفظ « كلّ » مىباشد .
فى استيعاب جميع افرادها : ضمير در « افرادها » به مدخول كلّ برمىگردد .
و هذا هو الحال : ضمير « هو » برمىگردد به « هذا » كه مشاراليهاش ، آنچه در لفظ كلّ گفته
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 239
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٢٣٩