نكات دستورى و توضيح واژگان
فصل : يعنى « هذا فصل » .
انّ للعموم صيغة تخصّه لغة و شرعا : جار و مجرور « للعموم » خبر مقدّم براى « انّ » و كلمهء « صيغة » اسم مؤخّر ، ضمير فاعلى در « تخصّه » به « صيغة » و ضمير مفعولىاش به عموم برگشته و جملهء « تخصّه » صفت براى « صيغة » و كلمهء « لغة و شرعا » تمييز نسبت مىباشند .
كما يكون ما يشترك بينهما و يعمّهما : ضمير در « يشترك » و ضمير فاعلى در « يعمّهما » به ماء موصوله به معناى صيغه و ضمير در « بينهما » و ضمير مفعولى در « يعمّهما » به عموم و خصوص برمىگردد .
و ما يرادفه فى اىّ لغة : ضمير فاعلى در « يرادفه » به ماء موصوله به معناى صيغه و ضمير مفعولىاش به « كلّ » برمىگردد .
كان يخصّه و لا يخصّ الخصوص و لا يعمّه : ضمير فاعلى در « يخصّه » و « لا يخصّ » و « لا يعمّه » به كلّ و مرادفش و ضمير مفعولى در « يخصّه » به عموم و ضمير مفعولى در « لا يعمّه » به خصوص برمىگردد .
و لا ينافى اختصاصه به استعماله الخ : ضمير در « اختصاصه » كه فاعل براى « لا ينافى » بوده به « كلّ » و ضمير در « به » به عموم و ضمير در « استعماله » كه مفعول براى « لا ينافى » بوده به « كلّ » برمىگردد .
بادّعاء انّه العموم : ضمير در « انّه » به خصوص برمىگردد .
و معه لا يصغى الخ : ضمير در « معه » به ضرورى بودن لفظ كلّ و مرادفش براى عموم در هر لغتى برگشته و كلمهء « لا يصغى » به معناى گوش داده نمىشود بوده و اين عبارت ، شروع در ردّ نظر كسانى است كه معتقدند ؛ لفظ كلّ ، حقيقت در خصوص است .
و لو فى ضمنه بخلافه : يعنى « و لو كانت ارادة الخصوص فى ضمنه » ضمير در « ضمنه »