نكات دستورى و توضيح واژگان
ثمّ انه . . . منها انّه . . . نظيره و قد وقع . . . كالصّلاة . . . و الصّيام : ضمير در هر دو « انّه » به معناى شأن بوده و در « منها » به امور و در « نظيره » به اجتماع امر و نهى و در « وقع » به « نظيره » برگشته و كلمهء « واو » حاليه و جمله « و قد وقع نظيره » جملهء حاليه بوده و كلمهء « الصّيام » عطف به « الصّلاة » مىباشد .
انّه . . . امكان اجتماعهما . . . مع تعدّدها لعدم اختصاصهما . . . بما يوجب الامتناع من التّضادّ : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و در « اجتماعهما » به امر و نهى و در « تعدّدها » به جهت و در « اختصاصهما » به وجوب و حرمت و در « يوجب » به ماء موصوله كه « من التّضادّ » بيانش بوده برمىگردد .
بداهة تضادّها باسرها . . . و لو فى السّفر . . . اجتماع الوجوب او الاستحباب مع الاباحة او الاستحباب : دو ضمير مؤنّث به احكام برگشته و مقصود از « و لو فى السّفر » يعنى « و لو كان فى السّفر » و ضمير در « كان » به مكلّف برگشته و كلمهء « الاستحباب » دوّمى عطف به « الاباحه » شده كه چهار صورت را تشكيل مىدهد . الف : اجتماع وجوب و استحباب ب :
اجتماع وجوب و اباحه ج : اجتماع استحباب با استحباب د : اجتماع اباحه با استحباب .
و الجواب عنه فبانّه . . . فيما وقع . . . ممّا ظاهره . . . قيام الدّليل على الامتناع . . . لا يصادم البرهان : ضمير در « عنه » به وجه مذكور يا وجه اوّل برگشته و در « فبانّه » به معناى شأن بوده و در « وقع » به ماء موصوله به معناى موارد و در « ظاهره » به ماء موصوله به معناى موارد و در « لا يصادم » كه به معناى « لا يقاوم » بوده به ظهور برگشته و مقصود از « الدّليل » دلالت عقل و مقصود از « الامتناع » امتناع اجتماع امر و نهى در شىء واحد مىباشد .
اجتماع الحكمين فيها . . . بجوازه كذلك بل بالامتناع . . . فهو ايضا لا بدّ له . . . فيها : ضمير در هر دو « فيها » به « تلك الموارد » و در « بجوازه » به اجتماع و ضمير « هو » و در « له » به خصم برگشته و مشاراليه « كذلك » با عنوان واحد بوده و مقصود از « بل بالامتناع » نيز « بل