خلاصه آنكه اگر از بين مقدّمات اين غايات در طهارات سهگانه ، قصد قربت اعتبار شده براى آن است كه غرض در غايات با اتيان طهارات بدون قصد قربت حاصل نمىشود ، آنوقت وجه لزوم اتيان آنها با قصد قربت از ناحيهء امر نفسى و غرض تعلّق گرفته به غايات بوده و نه آنكه از ناحيهء امر غيرى باشد . « 1 »
147 - جواب يا اشكال مصنّف به راه حلّ دوّم شيخ چيست ؟ ( و فيه ايضا . . . ترتّب المثوبة عليها )
ج : مىفرمايد : اشكالى كه به اين راه حلّ وارد بوده ، آن است كه اين راه نيز مثل قبلى ، رافع براى اشكال ترتّب ثواب بر طهارات ثلاث نبوده و اين مشكل را حلّ نمىكند . « 2 »
هامش
( 1 ) - قبلا گفته شد ؛ امر مولى به هر چيزى براى غرضى كه در انجام آن واجب بوده مىباشد . بنابراين ، تا تحصيل غرض مولى نشود ، امر مولى نيز امتثال نشده و تكليف از مكلّف ساقط نمىشود . حال غرض مولى از امر نفسى كردن به نماز ، روزه و مانند آن وقتى است كه از بين مقدّمات آنها خصوص مقدّمات ياد شده يعنى طهارات ثلاث با قصد قربت اتيان شوند و گرنه انجام اين غايات با طهاراتى كه قصد قربت در آنها نشده همانند اتيان خود غايات بدون قصد قربت بوده كه محصّل غرض نمىباشد .
يعنى اتيان نماز با وضوى بدون قصد قربت مانند آن است كه وضوى با قصد قربت گرفته شود ولى نماز را بدون قصد قربت اتيان كرد . همانطور كه نماز بدون قصد قربت ، محصّل غرض مولى نبوده ، نماز با وضوى بدون قصد قربت نيز محصّل غرض مولى نمىباشد . بنابراين ، اگرچه طهارت ثلاث به دليل مقدّمه بودن ، داراى امر غيرى مىباشند ولى قصد قربت معتبر در آنها به خاطر امر غيرى آنها نمىباشد ، تا گفته شود ؛ در امتثال امر غيرى و اتيان واجبات غيرى يعنى اتيان مقدّمات ، قصد قربت شرط نمىباشد . البتّه اين خصوصيّت نيز فقط در خصوص طهارات ثلاث از بين ساير مقدّمات ، لحاظ شده است . و گرنه ساير مقدّمات با هر قصدى كه اتيان شوند ، صدق اتيان مقدّمه بر آنها شده و اتيان غايات نيز با اين مقدّمات ، محصّل غرض مولى خواهد بود .
( 2 ) - يعنى اين جواب تنها اشكال لزوم قصد قربت در طهارات ثلاث را حلّ كرده و بيانگر آن است كه لزوم قصد قربت در آنها از ناحيهء امر نفسى است . زيرا غرض از مأمور به ، به امر نفسى با طهارات با