برمىگردد .
على المعلّق : يعنى بنا بر اينكه واجب به نحو واجب معلّق باشد .
دون المشروط : يعنى نه بنا بر اينكه واجب به نحو واجب مشروط باشد .
لثبوت الوجوب الحالى فيه : ضمير در « فيه » به واجب معلّق برگشته و اين عبارت ، بيان فرق بين واجب معلّق و واجب مشروط در وجوب تحصيل مقدّمات غير مقدور در زمان واجب مىباشد .
فيترشّح منه الوجوب : ضمير در « منه » به وجوب حالى در واجب معلّق برمىگردد .
بناء على الملازمة : يعنى ترشّح وجوب از واجب معلّق به مقدّمات آن بنا بر قول به ملازمه بين وجوب واجب با وجوب مقدّمهء آن مىباشد .
دونه : ضمير « دونه » به مشروط يعنى واجب مشروط برمىگردد .
لعدم ثبوته فيه الّا بعد الشّرط : ضمير در « ثبوته » به وجوب حالى و در « فيه » به « المشروط » يعنى واجب مشروط برمىگردد .
نعم لو كان الخ : اين عبارت استدراك است كه در يك مورد از واجب مشروط ، وجوب واجب مشروط ، حالى بوده و ترشّح به مقدّمه مىكند .
و فرض وجوده : ضمير در « وجوده » كه نايب فاعل براى « فرض » بوده به شرط برگشته و اين عبارت ، عطف بر « كان الشرط الخ » مىباشد .
كان الوجوب المشروط به حاليّا : كلمهء « الوجوب » اسم براى « كان » ، كلمهء « المشروط » صفت « الوجوب » و جار و مجرور « به » كه ضمير در آن به شرط برگشته ، متعلق به « المشروط » و كلمهء « حاليّا » خبر براى « كان » و اين عبارت نيز جواب « لو كان الشّرط الخ » مىباشد .
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 167
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص١٦٧