نحو ) هرآينه نمىباشد فعل ، مورد براى تكليف و با حول آن ( يكى از دو نحو ) امكان ندارد اينكه صحيح باشد تعلّق اين ( وجوب و تكليف ) به آن ( شرط و مقدّمه ) پس بفهم .
نكات دستورى و توضيح واژگان
هذا : به معناى « خذ ذا » مشاراليه « ذا » جواب اوّل بوده و معناى عبارت ، اين است ( اين جواب را داشته باش ) .
مع انّه لا يكاد يتعلّق البعث : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و مقصود از « البعث » بعث و طلب تشريعى بوده و اين عبارت ، جواب دوّم مصنّف مىباشد .
ضرورة انّ البعث انّما يكون الخ : ضمير در « يكون » به بعث كه اسم براى « انّ » بوده و مقصود از آن ، ايجاب و امر مولى بوده برگشته ، عبارت « انّما يكون الخ » خبر و « انّ » با اسم و خبرش تأويل به مصدر رفته و مضاف اليه « ضرورة » بوده و اين عبارت ، بيان ضرورت و لزوم انفكاك و فاصله بين ايجاب با واجب مىباشد .
بان يتصوّره : ضمير فاعلى در « يتصوّره » به مكلّف و ضمير مفعولى در آن به مكلّف به برمىگردد .
بما يترتّب عليه من المثوبة : ضمير در « يترتّب » به ماء موصوله و ضمير در « عليه » به مكلّف به برگشته و كلمه « من » با بعدش ، بيان ماء موصوله مىباشد .
و على تركه من العقوبة : كلمهء « على تركه » عطف بر « عليه » مىباشد يعنى « بما يترتّب على تركه الخ » ، ضمير در « تركه » به مكلّف به برگشته و كلمهء « من » با بعدش ، بيان ماء موصوله مىباشد .
و لا يكاد هذا : مشاراليه « هذا » ايجاد انگيزه يعنى « احداث داعى » مىباشد .
الّا بعد البعث به زمان : يعنى بعثى كه داراى زمان و با فاصله از مكلّف به و مراد باشد .