انّ الإرادة تتعلّق الخ : كلمهء « الارادة » اسم براى « انّ » و جمله « تتعلّق » كه ضمير در آن به اراده برگشته نيز خبر و اين عبارت ، مفعول و مقول « قلت » مىباشد . اين عبارت بيان آن است كه در تكوينيّات هم اراده به امر استقبالى تعلّق مىگيرد . و اصلا اشكال را از اساس قبول نداريم .
كما تتعلّق بامر حالى : ضمير در « تتعلّق » به اراده برمىگردد .
و هو اوضح الخ : ضمير « هو » به تعلّق اراده به امر استقبالى همچون تعلّق گرفتن به امر حالى برمىگردد .
ضرورة انّ تحمّل المشاقّ الخ : كلمهء « تحمّل » اسم براى « انّ » و اضافه به « المشاقّ » شده و خبر « انّ » عبارت « ليس الّا الخ » در سطر بعدى بوده و « انّ » با اسم و خبرش مضاف اليه « ضرورة » مىباشد . اين عبارت ، بيان اوضح بودن و بداهت مطلب قبلى مبنى بر تعلّق ارادهء تكوينيّه به امر استقبالى است .
فيما اذا كان المقصود : منظور از « المقصود » ذى المقدّمه ، يعنى مأمور به و واجب مىباشد .
ليس الا الخ : ضمير در « ليس » به « تحمّل المشاقّ » تحمّل سختيها برگشته و اين عبارت خبر براى « انّ » مىباشد .
لاجل تعلّق ارادته به : ضمير در « ارادته » به قرينهء مقام به متحمّل سختيها و در « به » به مقصود بعيد المسافت و كثير المئونه برمىگردد .
و كونه مريدا له : ضمير در « كونه » به متحمّل سختيها و در « له » به مقصود بعيد المسافت و كثير المئونه برگشته و اين عبارت عف به « تعلّق ارادته » مىباشد .
قاصدا ايّاه : كلمهء « قاصدا » عطف به « مريدا » بوده و ضمير « ايّاه » به مقصود بعيد المسافت برمىگردد .
لا يكاد يحمله على التّحمّل الّا ذلك : ضمير مفعولى در « يحمله » به متحمّل سختيها
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 145
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص١٤٥