براى فرار از اشكالى كه به نظريهء مشهور شده ، مىفرمايد : « 1 » موضوع علم اصول عبارت از خود ادلّهء اربعه مىباشد . يعنى دليليّت آنها مفروغ عنه و مسلّم بوده ، حالا بحث در احوالات اين ادلّه مىكنيم .
22 - اگر موضوع علم اصول ادلّهء اربعه باشد چه اشكالى پيش مىآيد ؟ ( ضرورة انّ البحث . . . من عوارضها )
اگر موضوع علم اصول ادلّهء اربعه باشد بايد بحث در تمام مسائل اصولى بحث از عوارض همين ادلّهء اربعه باشد و حال آنكه بحث در بسيارى از مباحث علم اصول بحث از عوارض ادلّهء اربعه نيست .
23 - بنا بر نظر مشهور مراد از سنّت چيست ؟ ( لو كان . . . المصطلح فيها )
ج : مىفرمايد : عبارت از نفس قول يا فعل و يا تقرير معصوم عليه السّلام مىباشد . « 2 »
24 - توضيح دهيد چگونه بحث در بسيارى از مباحث علم اصول بحث از عوارض ادلّهء اربعه نيست ؟ ( لوضوح عدم البحث . . . سائر الادلّة )
ج : مىفرمايد : يكى از ادلّهء اربعه ، عبارت از سنّت بوده و سنّت بنا بر نظر مشهور عبارت از نفس قول ، عمل و نفس تقرير معصوم عليه السّلام مىباشد . از مباحث بسيار مهم و پردامنهء اصول ، بحث از حجيّت خبر واحد و بحث از تعادل و ترجيح بوده و حال آنكه بحث از حجيّت خبر واحد و تعادل و ترجيح نه بحث از عوارض سنّت و نه از عوارض ساير ادلّه يعنى كتاب و عقل و اجماع مىباشد . چرا كه سنّت يعنى نفس قول ، فعل و يا تقرير معصوم عليه السّلام و بحث از حجّيّت هريك از اين سه مورد بحث از عارض دليل يعنى عارض سنّت خواهد بود . بحث از حجيّت خبر واحد نيز بحث از حاكى سنّت بوده و نه خود سنّت ، به اين معنا كه آيا خبر واحد ، حاكى از سنّت هست يا نيست . پس بحث از حجّيّت خبر واحد
هامش
( 1 ) - « الفصول الغرويّة / 4 » .
( 2 ) - « قوانين الاصول 409 » .