و هو واضح : ضمير « هو » به « عدم كون البحث فى غير واحد من مسائله المهمّة من عوارض الادلّة الاربعة » برمىگردد .
لو كان المراد بالسّنّة منها هو نفس قول المعصوم ( ع ) الخ : ضمير در « منها » به ادلّهء اربعه و ضمير « هو » به « المراد » برگشته و كلمهء « لو » شرطيّه و جمله « كان » با اسم و خبرش جملهء شرط و جملهء جواب « لو » به قرينه « هو واضح » نيز « فعدم كون البحث فى غير واحد من مسائله المهمّة من عوارض الادلّة واضح » مىباشد .
كما هو المصطلح فيها : ضمير « هو » به مقصود از سنّت و ضمير در ( فيها ) به « سنّت » برمىگردد .
من مباحثها المهمّة : ضمير در « مباحثها » به اصوليّه برمىگردد .
لا عنها و لا عن سائر الادلّة : ضمير در « عنها » به سنّت برگشته و كلمهء « لا عنها » به تقدير « تكون » خبر براى « مسئلة حجّيّة الخبر الواحد » مىباشد . يعنى « بل و مسئلة حجّيّة الخبر الواحد لا تكون عنها و لا تكون عن سائر الادلة » .
و رجوع البحث فيهما : كلمهء « رجوع البحث » مبتدا و خبرش « غير مفيد » در چند سطر بعد آمده و ضمير در « فيهما » به مباحث تعادل و ترجيح و مسئله حجيّت خبر واحد برمىگردد .
كما افيد : يعنى « كما قيل » .
و باىّ الخبرين : اين عبارت عطف بر « بالخبر الواحد » مىباشد . يعنى « عن ثبوت السّنّة باىّ الخبرين » و منظور از « باىّ الخبرين » دو خبر متعارض بوده و معنا چنين است و ثبوت سنّت به يكى از دو خبر متعارض در باب تعارض .
فانّه ايضا الخ : ضمير در « انّه » به ثبوت سنّت برگشته و اين عبارت ، جواب سؤال مقدّر است كه چگونه در باب تعارض با يكى از دو خبر متعارض ، ثبوت سنّت مىشود .
فى هذا الحال : يعنى در حال تعارض
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 34
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٣٤