يبحث فيه الخ : ضمير در « فيه » به علم واحد برگشته و اين عبارت ، صفت براى « علم واحد » مىباشد .
لكلا المهمّين : منظور از « المهمّين » غرضين مىباشد .
و اخرى لاحدهما : ضمير در « احدهما » به « المهمّين » برمىگردد .
و هذا بخلاف الخ : اين جمله جواب براى سؤال مقدّر است كه پس چرا در جايى كه دو علم در بعضى از مسائل باهم مشتركند دو علم جداگانه تدوين مىشوند ؟
و هذا بخلاف : مشاراليه « هذا » تداخل دو علم در تمام مسائل مىباشد .
فانّ حسن تدوين الخ : كلمهء « حسن » اسم « انّ » و خبرش « ممّا لا يخفى » بوده كه در سطر بعدى مىآيد .
كانا مشتركين الخ : ضمير در « كانا » به دو علم برگشته و اين جمله صفت براى « علمين » است .
مسائلهما المختلفة : ضمير « هما » به « علمين » برمىگردد .
لاجل مهمّين : يعنى غرضين .
ممّا لا يخفى : خبر « انّ » است .
قد انقدح بما ذكرنا : منظور از « بما ذكرنا » مطلبى است كه در تعريف مسائل گفته شد به اينكه اشتراك در غرض سبب مىشود تا مسائلى داخل در يك علم با مسائلى ديگر داخل در علم ديگر تداخل در يكديگر داشته باشند .
انّ تمايز العلوم انّما هو باختلاف الاغراض : ضمير « هو » به « تمايز العلوم » برگشته و كلمهء « تمايز العلوم » اسم « انّ » و « انّما » با اسم و خبرش يعنى « هو باختلاف الاغراض » خبر « انّ » و « انّ » با اسم و خبرش تاويل به مصدر رفته و فاعل براى « انقدح » مىباشد . يعنى « انقدح كون اختلاف الاغراض موجبا لتمايز علوم » .
لا الموضوعات و لا المحمولات : عطف بر « الاغراض » مىباشد . يعنى « ليس تمايز العلوم
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 31
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٣١