تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 198

مساهمون:

ص١٩٨

171 - قدر جامع را توضيح دهيد ؟ ( توضيح از خارج )

ج : قدر جامع عبارت از معنايى بوده كه افراد مختلفى در آن معنا باهم مشتركند . مثلا تمامى افراد زيد ، عمر ، بكر و غيره با همهء خصوصيات مختلفى كه از نظر نژاد ، رنگ و غيره دارند در حيوان ناطق بودن باهم مشتركند و حيوان ناطق بودن قدر مشترك بين همهء اين افراد بوده كه به اعتبار همين‌قدر مشترك به همهء اين افراد ، لفظ انسان اطلاق مىشود .

172 - وجود قدر جامع بين افراد بنا بر قول صحيحى و اعمّى چگونه است ؟ ( و منها انّه . . . بلفظ كذا )

ج : مىفرمايد : الفاظ عبادات چه وضع براى ماهيت صحيح باشند بنا بر قول به صحيحى و چه وضع براى اعمّ از صحيح و فاسد باشند بايد قدر جامعى باشد كه اين الفاظ عبادات براى آن قدر جامع وضع شده تا هريك از اين الفاظ به اعتبار همين‌قدر جامع به افراد مختلفشان اطلاق شوند . مثلا بايد براى افراد صلاة كه داراى مصاديق مختلفى با خصوصيات متمايز از يكديگر بوده مانند صلاة مسافر ، صلاة حاضر ، صلاة مضطر ، صلاة مختار ، صلاة مريض ، صلاة سالم و غيره قدر جامعى باشد كه همهء اين افراد با اختلافاتى كه دارند در آن معنا و قدر جامع باهم مشترك باشند و لفظ صلاة نيز وضع براى اين قدر جامع شده باشد تا به اعتبار اين قدر جامع بر همهء افرادش اطلاق شود .

173 - اگر الفاظ عبادات وضع براى قدر جامع باشند وضعيت اين الفاظ از حيث احوال خمسه‌اى كه براى لفظ بود چگونه است ؟ ( توضيح از خارج )

ج : الفاظ عبادات از جهت وضع ، يا وضعشان به اشتراك لفظى است و يا به اشتراك معنوى : 1 - اشتراك لفظى : يعنى گفته شود ؛ لفظ صلاة براى هريك از مصاديق آن ، وضع جداگانه داشته است . مثلا يك بار براى نماز صبح و يك بار براى نماز ظهر و نيز يك بار براى همين نمازها در حال اضطرار و بار ديگر براى حالت اختيار و غيره وضع شده و قائل به تعدّد وضع شويم .
نهاية الوصول ( شرح فارسى كفاية الأصول ) ( فارسى ) — صفحة 198 | حسن سيد اشرفى