لانّه . . . ان يقع . . . به . . . اثره المرغوب فيه و هو . . . على وقوعه قربيّا : ضمير در « لانّه » و در « ان يقع » و در « به » و در « اثره » و در « وقوعه » به « غسل » شستن و در « فيه » و ضمير « هو » به اثر برمىگردد .
وقوعه منهيّا عنه . . . فانّه يقع به . . . به . . . وقوعه فاسدا . . . النّهى به : ضمير در هر دو « وقوعه » و در « عنه » و در هر سه « به » به شستن با آب غصبى برگشته و ضمير در « فانّه » به معناى شأن مىباشد .
وقع محرّما منهيّا عنه فانّه لا يقع . . . به . . . يقتضى الفساد . . . من يدّعى الخ : ضمير در « وقع » و در « عنه » و در « فانّه » و در « لا يقع » و در « به » به شستن و در « يقتضى » به نهى از عبادت و در « يدّعى » به « من » موصوله برمىگردد .
ان يدّعى . . . به . . . عنه . . . هنا انّها ما كانت متعلّقة . . . لانّه . . . بها . . . بها ايضا : ضمير در « يدّعى » به « من » موصوله و در « به » و « عنه » به شستن لباس و در « انّها » و در هر دو « بها » به عبادت و در « كانت » به ماء موصولهء قبلش به معناى عبادت برگشته و مشار اليه « هنا » مسئلهء نهى از عبادت بوده و مقصود از « ايضا » مثل نهى مىباشد .
و ليس ذلك . . . فرض فيه . . . تعلّق به . . . فانّه . . . هناك . . . فلا يجوز هنا : مشار اليه « ذلك » باب نهى از عبادت بوده و ضمير در « فيه » به باب اجتماع و در « به » به عنوان و در « فلا يجوز » به اجتماع امر و نهى برگشته و ضمير در « فانّه » به معناى شأن بوده و مشار اليه « هناك » باب اجتماع و مشار اليه « هنا » باب نهى از عبادت مىباشد .
تعلّق به الامر هو نفسه صار . . . و على هذا . . . المنهىّ عنها ما كانت طبيعتها الخ : ضمير در « به » و ضمير « هو » و در « نفسه » و در « صار » به عنوان و در « عنها » و در « طبيعتها » به عبادت و در « كانت » به ماء موصولهء قبلش به معناى عبادت برگشته و مشار اليه « هذا » يكى بودن عنوان مىباشد .
و ان لم تكن . . . بما هى . . . لما هو . . . ما كانت من شأنها . . . بها . . . تعلّق بها الخ : ضمير در « لم
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 982
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٩٨٢