حينئذ يقع محرّما . . . ان يؤدّى . . . ان يقتصر منها . . . فيصلّى الخ : ضمير در « يقع » به « هذا التّصرّف » و در « ان يؤدّى » و « ان يقتصر » و در « فيصلّى » به مكلّف و در « منها » به نماز برگشته و مقصود از « حينئذ » يعنى « حين استلزام اداء الصّلاة تصرفا زائدا » مىباشد .
لادائها . . . ان ينتظر بها . . . فانّه . . . ان يؤدّيها . . . استلزمت . . . لم تستلزم : ضمير در « لادائها » و در « بها » و ضمير مفعولى در « يؤدّيها » و در « استلزمت » و در « لم تستلزم » به نماز و در « ينتظر » و ضمير فاعلى در « يؤدّيها » به مكلّف برگشته و در « فانّه » به معناى شأن مىباشد .
لا تترك به حال فيجب اداؤها . . . منها . . . فيصلّى . . . يقرأ : ضمير نايب فاعلى در « لا تترك » و ضمير در « اداؤها » و در « منها » به نماز و در « فيصلّى » و در « يقرأ » به مكلّف برمىگردد .
فيترك الاطمئنان الواجب . . . لم تستلزم الخ : ضمير در « فيترك » به مكلّف و در « لم تستلزم » به نماز برگشته و مقصود از « الاطمئنان الواجب » استقرار و سكون در حال نماز مىباشد .
شرح ( پرسش و پاسخ )
424 - اشكال و ايراد سوّم مصنّف بر واجب نفسى بودن تصرّفات خروجيّه به عنوان مصداقى براى تخلّص از حرام كه واجب نفسى بوده چيست ؟
( و ثالثا لو سلّمنا . . . الّا مصلحة الفعل )
ج : مىفرمايد : اگر بپذيريم كه حركات خروجيّه ، مصداق براى عنوان تخلّص از حرام بوده و به اين جهت ، معنون به عنوان تخلّص از حرام مىباشد ولى قبول نداريم كه عنوان تخلّص از حرام ، واجب به واجب نفسى باشد . زيرا ما در ادلّهء شرعيّه ، عنوانى به نام تخلّص از حرام كه به آن امر شده نداشته تا حركات خروجيّه نيز به عنوان فردى از افراد اين عنوان ، مأمور به نفسى باشد . بلكه تخلّص از حرام در واقع همان ترك حرام بوده كه ضدّ عامّ براى