نكات دستورى و توضيح واژگان
ثمرة المسألة . . . فانّه بناء . . . كما هو المعروف تقع العبادة فاسدة : يعنى « هذه ثمرة المسألة » و ضمير در « فانّه » به معناى شأن بوده و ضمير « هو » به ترجيح دادن جانب نهى بنا بر قول به امتناع برگشته و كلمهء « فاسدة » تمييز مىباشد .
مع العلم بالحرمة و العمد . . . كما هو . . . لانّه . . . و ليس هناك . . . ما يصلح للتّقرّب به الخ : كلمهء « العمد » عطف به « العلم » بوده و ضمير « هو » به عمد داشتن در جمع و در « يصلح » به ماء موصوله به معناى مصلحت و در « به » به مأتىّ به برگشته و ضمير در « لانّه » به معناى شأن بوده و مشار اليه « هناك » ترجيح جانب نهى مىباشد .
و كان قد اتى . . . تقع صحيحة و لعلّ الوجه فيه هو . . . رجحانها الذّاتىّ : ضمير در « اتى » به مكلّف و در « تقع » و در « رجحانها » به عبادت و در « فيه » به قول مشهور و ضمير « هو » به وجه برمىگردد .
و اشتمالها . . . بها مع قصد ذلك . . . انّه . . . فى هذه الصّورة للعبادة فتقع فاسدة : ضمير در « اشتمالها » و در « بها » و در « فتقع » به عبادت برگشته و ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و مشار اليه « ذلك » رجحان و مصلحت ذاتى بوده و مقصود از « هذه الصّورة » جمع به واسطهء جهل قصورى يا نسيان با قصد قربت مىباشد .
يصبحان متعارضين و ان لم يكونا فى حدّ انفسهما . . . المقتضى له و هو الخ : ضمير در « يصبحان » و در « لم يكونا » و در « انفسهما » به دو دليل يعنى دليل وجوب و دليل حرمت و در « له » به امر و ضمير « هو » به مقتضى برمىگردد .
يجوز ان يكون . . . له و يجوز ان يكون . . . هذا بناء . . . حتّى يمنع من صحّتها : ضمير در هر دو « ان يكون » به تخصيص و در « له » به مجمع و در « يمنع » به نهى و در « صحّتها » به عبادت برگشته و مشار اليه « هذا » فاسد بودن عبادت مىباشد .