فهو معلوم . . . فيه . . . اذا كان له . . . فلا يتعلّق . . . هو العنوان . . . باعتبار ما له من الخ : ضمير « هو » اوّلى و ضمير در « فيه » به معنون و در « له » به شىء و در « يتعلّق » به شوق و ضمير « هو » دوّمى به جهت وجدان و در « له » به عنوان برگشته و « من الخ » بيان ماء موصوله مىباشد .
هو عدمه الحقيقىّ . . . اليه هو الرّغبة فى اخراجه . . . هو تعلّقه بالعنوان لاخراجه الخ : ضمير « هو » اوّلى به جهت فقدان و ضمير در « عدمه » و « اليه » و در « اخراجه » به مشتاق اليه و ضمير « هو » دوّمى به معناى شوق و سوّمى به طلب شىء و در « تعلّقه » به طلب و در « لاخراجه » به عنوان برمىگردد .
هو العنوان . . . بما له من . . . يكون متعلّقا . . . فانّ ذلك باطل الخ : ضمير « هو » به متعلّق تكليف و در « له » و در « يكون » به عنوان برگشته و كلمهء « من الخ » بيان ماء موصوله بوده و مشار اليه « ذلك » عنوان به لحاظ ذهنىاش متعلّق طلب بوده مىباشد .
لانّ مثار . . . عليه المصلحة . . . هو المعنون . . . هو العنوان حال وجوده الذّهنيّ : ضمير در « عليه » به موصول « الّذى » و ضمير « هو » اوّلى به « مثار » محلّ و ضمير « هو » دوّمى به متعلّق و در « وجوده » به عنوان برمىگردد .
لا انّه بما له من الوجود الذّهنيّ او هو مفهوم . . . تعلّقه . . . وجوده الذّهنيّ : ضمير در « انّه » و در « له » و ضمير « هو » و در « وجوده » به عنوان و در « تعلّقه » به تكليف برمىگردد .
انّه يتعلّق به نفسه باعتبار انّه . . . فيه . . . فيه . . . به : ضمير در « انّه » اوّلى و در « يتعلّق » به تكليف و در « به » اوّلى و در « نفسه » و در « انّه » دوّمى و در « فيه » اوّلى به عنوان و در « به » دوّمى به وجود ذهنى برمىگردد .
شرح ( پرسش و پاسخ )
379 - بيان مصنّف در قول به جواز و عدم جواز اجتماع امر و نهى چيست ؟
( الحقّ فى المسألة . . . ثلاثة امور مترتّبة )
ج : مىفرمايد : بعد از توضيح تحرير نزاع و بيان موضع نزاع كه گذشت ، حقّ در مسئله ، جايز بودن