و فوق كافى بودن است براى دانشجوى مبتدى .
نكات دستورى و توضيح واژگان
انّه لا يكون . . . مناط حكمه . . . فالمورد يكون . . . حينئذ . . . بينهما : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و در « حكمه » به هريك از متعلّق ايجاب و حرمت و در « يكون » به مورد و در « بينهما » به دليلين برگشته و مقصود از « حينئذ » يعنى « حين عدم احراز مناط كلّ من الحكمين فى مورد التّصادق » مىباشد .
هذا خلاصة رأيه فجعل احراز . . . و عدمه هو المناط . . . بينهما هو . . . عدمها : مشار اليه « هذا » تقرير و توضيح يادشده بوده و ضمير در « رأيه » و در « فجعل » به صاحب كفايه و در « عدمه » به احراز مناط و ضمير « هو » اوّلى به احراز يا عدم احراز مناط و دوّمى به مناط و در « بينهما » به باب تعارض و مسئلهء اجتماع و در « عدمها » به دلالت التزاميّه بر نفى حكم ديگرى برگشته و كلمهء « عدمه » عطف به « احراز » مفعول اوّل براى « جعل » بوده و كلمهء « المناط » مفعول دوّم و ضمير « هو » تأكيد بوده و كلمهء « عدمها » عطف بر « الدّلالة التزاميّة » مىباشد .
فيتعارضان و بدونها . . . لانّه . . . ناحية دلالتهما الالتزاميّة : ضمير در « فيتعارضان » و در « دلالتهما » به دليلين و در « بدونها » به دلالت التزاميّه برگشته و ضمير در « لانّه » به معناى شأن مىباشد .
كما انّه . . . تكاذبهما . . . مدلولهما المطابقىّ . . . فقد ذهب الخ : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و در « تكاذبهما » و در « مدلولهما » به دليلين و در « ذهب » به نائينى برمىگردد .
لانّه حينئذ . . . كلّ منهما بنفس ما يتعلّق به الآخر فيتكاذبان : ضمير در « لانّه » به معناى شأن بوده و در « منهما » و در « فيتكاذبان » به دليلين و در « به » به ماء موصوله به معناى عمل برگشته و مقصود از « حينئذ » يعنى « حين كون الحيثيّتان فى العامّين من وجه ، حيثيّتين