بلكه ارتباط آن عمل با مولى و با قصد قربت به مولى انجام دادن در وقتى كه مانعى براى تعبّد به آن نبوده ، « 1 » كفايت مىكند . بنابراين ، شكّى نيست شروع در امتثال امر نفسى با
هامش
( 1 ) - مثلا تطهير لباس را اگر بخواهيم به نحو عبادى بودن انجام دهيم ، قصد قربت در آن مىتوان كرد اگر آب براى تطهير ، غصبى نباشد . زيرا با غصب كه مبغوض الهى بوده نمىتوان قصد قربت كرد . چرا كه مبغوض بودن ، مبعّد بوده و محال است كه مبعّد بتواند مقرّب باشد . زيرا تصحيح عبادت بودن مقدّمه ، تعلّق امر و قصد امتثال امر نبوده تا گفته شود ؛ امرى به غير از امر غيرى نيست و امر غيرى نيز موجب عباديّت نمىشود . بلكه عبادت بودن عمل ، متوقّف بر وجود ملاك امر و حسن ذاتى عمل و ارتباط آن با مولى بوده كه اين ارتباط با قصد تقرب جستن با انجام مقدمه براى توصّل به ذى المقدّمه عبادى به وجود مىآيد .
ولى گفته شد : عبادت بودن هر عملى متوقّف بر قصد امر و تعلّق امر فعلى به آن بوده هرچند اين امر فعلى به كلّى و طبيعت تعلّق گرفته باشد . بنابراين ، در خصوص مقدّمات غير عبادى ، اگر به قصد قربت اتيان شود ؛ مصداقى براى طبيعت مأمور به و مطلوبى است كه شارع در يك بيان كلّى آن را اعلام نموده و فرموده است ؛ هر عملى كه منهى نباشد اگر با نيّت تقرّب به خداوند انجام شود ، عبادت خواهد بود . در خصوص طهارات سهگانه نيز به واسطهء تعلّق امر نفسى مستقلّ به هريك از افراد آن ، داراى امر فعلى بوده و عبادت محسوب مىشود . چنان كه اگر امر نمىداشت ، مىتوانستيم با قصد قربت در انجام آنها ، هركدام را مصداق براى طبيعت و مأمور به و مطلوب شارع كه در بيان كلّى آن را اعلام نموده قرار داد .
آرى ، ممكن است گفته شود ؛ بيان مصنّف نيز ناظر به همين معنا مىباشد . بنابراين ، سخنى در عبادت بودن طهارات سهگانه نيست بلكه سخن در اين است كه با توجه به تعلّق امر نفسى به آنها ، انجام آنها براى غاياتشان مثل نماز خصوصا بعد از داخل شدن وقت آيا بايد با قصد وجوب باشد يا قصد قربت نيز كفايت مىكند . اينجاست كه مىتواند محلّ اختلاف باشد .
ولى بايد گفت : به قرينهء روايات وارده ، قصد قربت نيز كفايت مىكند . به بيان ديگر ، روايات دلالت دارند بر اينكه طهارات ثلاثى كه متعلّق امر نفسى قرآن قرار گرفتهاند ؛ در وقتى كه به عنوان مقدّمهء غاياتشان ، اتيان نشوند ؛ مستحبّ نفسى بوده و امر در آنها حمل بر استحباب مىشود ولى وقتى به عنوان مقدّمهء غاياتشان اتيان شوند ، امر آنها وجوبى بوده ولى با اين تفاوت كه قصد قربت در اتيان آنها -