تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 134

مساهمون:

ص١٣٤
او عدمها يكون على نحوين : ضمير در « عدمها » به ملائمت و ضمير در « يكون » به هريك از دو ادراك « كلّ من هذين الادراكين » برمىگردد . 1 - ان يكون الخ : يعنى « النّحو الاوّل ان يكون الخ » كلمهء « النّحو » بدل اوّل تفصيلى براى « نحوين » و مبتدا و كلمهء « الاوّل » صفت آن بوده و عبارت « ان يكون الخ » تأويل به مصدر رفته و خبر مىباشد . و هذا الادراك لا يكون . . . شأنه الخ : ضمير در « لا يكون » به « هذا الادراك » و ضمير در « شأنه » به عقل برمىگردد . قد يستتبع . . . لفاعله : ضمير در « يستتبع » به « هذا الادراك » و ضمير در « لفاعله » به ادراك برمىگردد . ان يسمّى عقليّا بل قد يسمّى . . . عاطفيّا لانّ سببه الخ : ضمير نايب فاعلى در هر دو « يسمّى » به « هذا المدح او الذّمّ » برگشته و كلمهء « عقليّا » و « عاطفيّا » مفعول دوّم براى هريك از دو فعل « يسمّى » بوده و ضمير در « سببه » به مدح يا ذمّ برمىگردد . 2 - ان يكون الخ : يعنى « النّحو الثّانى ان يكون الخ » ساير نكات دستورى همانند قبلى است . لكونه كمالا . . . او لكونه فيه الخ : ضمير در هر دو « لكونه » و در « فيه » به فعل برمىگردد . انّما يكون . . . بما هو عقل فيستتبع مدحا : ضمير در « يكون » و « يستتبع » به « هذا الادراك » و ضمير « هو » به عقل برمىگردد . باعتبار كونه . . . او لكونه فيه مفسدة الخ : ضمير در « كونه » و « لكونه » و « فيه » به شىء برمىگردد . فيدرك العقل بما هو عقل ذلك و يستتبع ذمّا : ضمير « هو » به عقل و ضمير در « يستتبع » به ادراك عقل برگشته و مشار اليه « ذلك » قبح شىء مىباشد . اذا تطابقت عليه الخ : ضمير در « عليه » به « هذا المدح او الذّمّ » برمىگردد .