الخلاف - فيما اذا اتّفق وقوع الشّرطين معا في وقت واحد او متعاقبين - في انّ القاعدة اىّ شىء تقتضي ؟ هل تقتضي تداخل الاسباب فيكون لها جزاء واحد كما في مثال تداخل موجبات الوضوء من خروج البول او الغائط و النّوم و نحوهما ، ام تقتضي عدم التّداخل فيتكرّر الجزاء بتكرّر الشّروط ، كما في مثال تعدّد وجوب الصّلاة بتعدّد اسبابه من دخول وقت اليوميّة و حصول الآيات ؟
ترجمه :
و
وقتى داير مىشود امر بين دو وجه در تصرّف ، پس كداميك آن دو وجه سزاوارتر است ؟
آيا سزاوارتر ، مقيّد كردن ظهور دو شرطيّه در استقلال است يا مقيّد كردن ظهور آن دو ( شرطيّه ) در انحصار است ؟ دو قول در مسئله است :
وجه بهتر - بنا بر ظاهر - آن ( وجه بهتر ) تصرّف دوّم است . زيرا منشأ تعارض بين اين دو ( شرطيّه ) آن ( منشأ ) ظهور اين دو ( شرطيّه ) در انحصارى است كه لازم مىآيد از آن ( انحصار ) ظهور داشتن در مفهوم . پس تعارض مىكند منطوق هريك از اين دو ( شرطيّه ) با مفهوم ديگرى - چنانچه گذشت ( تعارض ) - پس چارهاى نيست از دست برداشتن از ظهور هريك از اين دو ( شرطيّه ) در انحصار در اضافه به مقدارى كه دلالت دارد برآن ( مقدار ) منطوق شرطيّهء ديگر ، زيرا همانا ظهور منطوق قوىتر است . اما ظهور هريك از دو شرطيّه در استقلال ، پس معارضى نيست براى آن ( ظهور ) تا آنكه دست برداشته شود از آن ( ظهور ) .