مقصود بوده و « بما هو متصوّر » مثل قبل مىباشد .
و ان كانت مدلوليّته فى ظرف تصوّره : ضمير در « مدلوليّته » و « تصوّره » به مدلول برمىگردد .
و مع ذلك لا يصحّ الاستعمال بدونه : مشاراليه « ذلك » مستحيل بودن اينكه تصوّر ، قيد براى لفظ يا معنا باشد بوده و ضمير در « بدونه » به تصوّر برمىگردد .
لا للمستعمل فيه : يعنى موضوع له .
و كذلك هو مقوّم للحمل و مصحّح له : ضمير « هو » به تصوّر و ضمير در « له » به حمل برمىگردد .
و على هذا : مشاراليه « هذا » تقريب ذكر شده مىباشد .
بصدد بيانه : ضمير در « بيانه » به ماء موصوله برمىگردد .
و هو انّه الخ : ضمير « هو » به « ما نحن بصدد بيانه » برمىگردد .
بما هو هو : هر دو ضمير به ذات معنا برمىگردد .
عن كلّ ما عداه : ضمير در « ما عداه » به معنا برمىگردد .
الواردة عليه : ضمير در « عليه » به معنا برمىگردد .
حينئذ : يعنى « حين الوضع » .
الى ما هو خارج عن ذاته : ضمير « هو » به ماء موصوله به معناى قيودات و خصوصيّات و ضمير در « ذاته » به معنا برمىگردد .
فقد يؤخذ . . . و قد يؤخذ . . . و قد يؤخذ . . . : ضمير نايب فاعلى در هر سه « يؤخذ » به معنا برمىگردد .
هو المعنى بما له من الاعتبار الذّهنيّ : ضمير « هو » ضمير فصل و به موضوع له برگشته و كلمهء « المعنى » خبر براى « يكون » و ضمير در « له » به معنا برگشته و كلمهء « من الخ » بيان
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 522
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٥٢٢