فى الاعلام : يعنى علمهاى شخصى .
كما تقدّمت الاشارة إليه : ضمير در « اليه » به اطلاق احوالى در اعلام برمىگردد .
ليس بالوضع : ضمير در « ليس » به اطلاق در اعلام برگشته و اين جمله ، خبر براى « انّ » مىباشد .
بل انّما يستفاد الخ : ضمير نايب فاعلى در « يستفاد » به اطلاق برمىگردد .
و كذلك : مشاراليه « كذلك » به واسطه وضع نبودن بلكه با استفاده از مقدّمات حكمت بوده مىباشد .
و ما شابهها ايضا : ضمير فاعلى در « شابهها » به ماء موصوله كه مقصود از آن ، ظرف و جار و مجرور بوده و ضمير معفولىاش به جملات برگشته و مقصود از « ايضا » مثل جملات مىباشد .
ليس بالوضع : ضمير در « ليس » به اطلاق برمىگردد .
و هذا لا خلاف فيه : ضمير در « فيه » به « هذا » كه مشاراليهاش به واسطه وضع نبودن اطلاق در اعلام ، جملات و شبه جملات بوده برمىگردد .
انّما الّذي وقع فيه البحث : ضمير در « فيه » به « الّذى » كه مقصود از آن ، الفاظ بوده برمىگردد .
هو انّ الاطلاق الخ : ضمير « هو » به بحث برمىگردد .
و ما شابهها : ضمير در « شابهها » به ماء موصوله كه مقصود از آن ، علمهاى جنس و اسمهاى نكره بوده برگشته و ضمير معفولىاش به اسماء اجناس برمىگردد .
هل هو بالوضع الخ : ضمير « هو » به اطلاق برمىگردد .
هل هى موضوعة لمعانيها بما هى الخ : همهء ضماير مؤنّث به اسماء اجناس برمىگردد .
فى المعنى الموضوع له اللّفظ : كلمهء « موضوع » صفت براى « المعنى » و كلمهء « اللّفظ »
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 474
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص٤٧٤