مساوى مىباشند در اين صورت ، عامّ ظهور در باقى افراد اعمّ از همه و بعض افراد ندارد . « 1 »
619 - كسانى كه قائل به حقيقت بودن استعمال عامّ تخصيص خورده در باقى افراد بوده آيا در نزاع اقربيّت مجازات يا مساوى بودن مجازات نيز داخل مىشوند ؟ ( امّا نحن الّذين . . . ان يدخل فيه )
ج : مىفرمايد : امّا ما كه قائل به حقيقت بودن استعمال عامّ تخصيص خورده در باقى افراد هستيم از اين نزاع فارق مىباشيم . زيرا ما گفتيم ؛ الفاظ عموم بر معناى شمول و عموم خودش باقى بوده و وقتى با تخصيص چه متّصل و يا با منفصل ، بعضى افراد از مدخول اين ادوات خارج مىشود ولى دلالت اين الفاظ بر عموم باقى است و تنها دائرهء مدخول آنهاست كه با تخصيص كوچكتر مىشود . بنابراين ، حكم عامّ تخصيص خورده همچون حكم عامّ تخصيص نخورده بوده كه ظهور در عموم و شمول نسبت به همهء افرادى كه امكان داخل بودنشان در عامّ بوده را دارد .
620 - خلاصهگيرى مصنّف چه بوده و آيا هركس كه قائل به حقيقت نبودن استعمال عامّ تخصيص خورده در باقى افراد نبوده ، قائل به حجّيّت نبودن عامّ نسبت به باقى افراد مىباشد ؟ ( و على اىّ حال . . . كما توهّم ذلك بعضهم )
ج : مىفرمايد : خلاصه بعد از قائل شدن به اينكه استعمال عامّ تخصيص خورده در باقى
هامش
( 1 ) - چنان كه منكرين به حجّيّت عامّ مخصّص در باقى افراد چنين استدلال كردهاند كه بيان آن در دومين پانويس قبل از اين گذشت .