نكات دستورى و توضيح واژگان
نخصّه دالّة عليه : ضمير فاعلى در « تخصّه » به الفاظ و ضمير مفعولى در آن و ضمير در « عليه » به عموم برگشته و كلمهء « دالّة » حال از فاعل « تخصّه » مىباشد .
و هى امّا أن تكون : ضمير « هى » و ضمير در « تكون » به الفاظ عموم برمىگردد .
و ما فى معناها : ضمير در « معناها » به « كلّ » برمىگردد .
و امّا أن تكون هيئات الخ : ضمير در « تكون » به الفاظ عموم برمىگردد .
و كون اللّفظ جنسا : كلمهء « كون » عطف به « وقوع » بوده و مقصود از ، « جنسا » يعنى اسم جنس باشد .
جمعا كان : ضمير در « كان » به جنس محلّاى به الف و لام برمىگردد .
فلنتكلّم عنها : ضمير در « عنها » به الفاظ عموم برمىگردد .
و ما فى معناها : ضمير در « معناها » به « لفظة كلّ » برمىگردد .
فانّه من المعلوم دلالتها : ضمير در « فانّه » به معناى شأن و ضمير در « دلالتها » به « لفظة كلّ » برمىگردد .
على عموم مدخولها سواء كان : ضمير در « مدخولها » به « لفظة كلّ » و ضمير در « كان » به عموم مدخول كلّ برمىگردد .
معناه الشّمول لجميع افرادها : ضمير در « معناه » به عموم و ضمير در « افرادها » به مدخول كلّ برگشته و تأنيثش به اعتبار مضاف اليه « مدخول » يعنى لفظ « كلّ » مىباشد .
مهما كان لها . . . لمدخولها : ضمير در « لها » به « افرادها » يعنى افراد مدخول كلّ و ضمير در « لمدخولها » به كلّ برمىگردد .
فانّه لا شكّ فى دلالتها : ضمير در « فانّه » به معناى شأن بوده و ضمير در « دلالتها » به