الّذى يفهم منه عدم اناطة الحكم به : ضمير در « منه » به ورود وصف مورد غالب و در « به » به وصف برگشته و موصول « الّذى » با جملهء صلهء بعدش ، صفت براى « مورد الغالب » مىباشد .
وجودا و عدما : يعنى وجود يا عدم وجود حكم منوط به وجود يا عدم وجود وصف نيست .
نحو قوله تعالى الخ : يعنى « هذا نحو قوله تعالى الخ » .
فانّه لا مفهوم لمثل هذه القضيّة مطلقا : ضمير در « فانّه » به معناى شأن بوده و مقصود از « مثل هذه القضيّة » وصف غالبى بوده و مقصود از « مطلقا » يعنى اعمّ از اينكه وصف ، مفهوم داشته باشد يا نداشته باشد .
اذ يفهم منه : ضمير در « منه » به « مثل هذه القضيّة » برمىگردد .
انّ وصف الرّبائب بانّها فى حجوركم لانّها غالبا تكون كذلك : ضمير در « بانّها » اسم براى « انّها » و به ربائب برگشته و جار و مجرور « فى حجوركم » خبر و جار و مجرور « بانّها فى حجوركم » متعلّق به « وصف » بوده و ضمير در « لانّها » نيز به ربائب برگشته و اسم « لانّها » و خبرش ، جملهء « تكون كذلك » بوده و جار و مجرور « لانّها » متعلّق به « ثابت » محذوف بوده كه خبر براى « انّ » در « انّ وصف الرّبائب » مىباشد . يعنى « انّ وصف الربائب - بانها فى حجوركم - ثابت لانّها غالبا تكون كذلك » ضمير در « تكون » به ربائب برگشته و مشار اليه « كذلك » در خانه شما بودهاند مىباشد .
و الغرض منه الخ : ضمير در « منه » به « اللّاتى فى حجوركم » يعنى وصف براى ربائب برمىگردد .
تربى فى الحجور تكون كالبنات : ضمير نايب فاعلى در « تربى » و ضمير در « تكون » به « اللّاتى » يعنى ربائب برمىگردد .
نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 128
مساهمون: حسن سيد اشرفى
ص١٢٨