تخطي إلى المحتوى الرئيسي

نهاية الإيصال ( شرح فارسى أصول الفقه ) ( فارسى ) — صفحة 110

مساهمون:

ص١١٠
غسل ، كفايت از همه مىكند . « 1 » ولى با نداشتن دليل خاصّ بايد گفت ؛ هر وجوبى اقتضاى امتثال خاصّ خودش را داشته و امتثال واجب ديگرى كفايت و بىنياز از آن وجوب نمىكند اگرچه همه اين واجبات در اسم و ماهيّت ، مشترك و يكى باشند . 512 - آيا موردى از قاعدهء عدم تداخل در مسبّبات متعدّده استثناء شده است ؟ ( نعم قد يستثنى . . . يكون مسقطا للتّكليفين ) ج : مىفرمايد : در يك مورد ، قاعده عدم تداخل در مسبّبات ، استثناء خورده و تداخل مسبّبات مىشود . و آن موردى است كه بين دو واجب نسبت عموم و خصوص من وجه بوده و دليل هريك از دو واجب نسبت به مورد اجتماع ، مطلق مىباشد . « 2 » مثل آنكه مولى بفرمايد : « صدقه به مسكين بده » و نيز بفرمايد : « به در راه مانده ، صدقه بده » حال شخصى است كه هم ابن سبيل و هم مسكين است . در اينجا مىتوان به همين يك نفر صدقه داد و صدقه به اين يك نفر كفايت از هر دو امر مولى كرده و مسقط براى هر دو تكليف مىباشد . « 3 »
هامش
( 1 ) - مثلا كسى كه غسل مسّ ميّت و غسل جنابت به عهده او بوده مىتواند فقط غسل جنابت كند و غسل جنابت او كفايت از غسل ميّت نيز مىكند . ( 2 ) - مثلا « تصدّق على مسكين » مطلق بوده و شامل مسكينى كه ابن سبيل نيز بوده مىشود . به عبارت ديگر ، قيد آورده نشده و مولى نفرموده است : « تصدّق على مسكين غير ابن سبيل » چنانچه « تصدّق على ابن سبيل » نيز مطلق بوده و شامل ابن سبيلى كه مسكين بوده نيز مىشود . به عبارت ديگر مولى قيد نياورده و نفرموده است : « تصدّق على ابن سبيل غير مسكين » . ( 3 ) - زيرا صدقه بر اين شخص نيز محصّل غرض مولى در امر « تصدّق على مسكين » مىباشد چرا